Czy lot na Marsa będzie bezpieczny dla ludzi?

Czy lot na Marsa będzie bezpieczny dla ludzi?

Wysłanie ludzkich podróżników na Marsa wymagałoby od naukowców i inżynierów pokonania szeregu przeszkód technologicznych i bezpieczeństwa. Jednym z nich jest poważne zagrożenie, jakie stwarza promieniowanie cząstek ze Słońca, odległych gwiazd i galaktyk. Odpowiedź na dwa kluczowe pytania pomogłaby w przezwyciężeniu tej przeszkody: czy promieniowanie cząsteczkowe stanowiłoby zbyt poważne zagrożenie dla ludzkiego życia podczas podróży w obie strony na Czerwoną Planetę? I czy sam czas misji na Marsa może pomóc chronić astronautów i statek kosmiczny przed promieniowaniem? W nowym artykule opublikowanym w recenzowanym czasopiśmie „Space Weather”, międzynarodowy zespół naukowców zajmujących się kosmosem, w tym badacze z UCLA, odpowiada na te dwa pytania „nie” i „tak”. Oznacza to, że ludzie powinni być w stanie bezpiecznie podróżować na Marsa i z niego, pod warunkiem, że statek kosmiczny ma wystarczające osłony, a podróż w obie strony jest krótsza niż około cztery lata. A czas ludzkiej misji na Marsa rzeczywiście miałby znaczenie: naukowcy ustalili, że najlepszy czas na opuszczenie Ziemi byłby wtedy, gdy aktywność słoneczna osiągnęła szczyt, znany jako maksimum słoneczne. Obliczenia naukowców pokazują, że możliwe byłoby osłonięcie statku kosmicznego na Marsie przed energetycznymi cząstkami przed słońcem, ponieważ podczas maksimum słonecznego najbardziej niebezpieczne i energetyczne cząstki z odległych galaktyk są odchylane przez zwiększoną aktywność słoneczną. Można sobie wyobrazić podróż o takiej długości. Średni lot na Marsa trwa około dziewięciu miesięcy, więc w zależności od czasu startu i dostępnego paliwa, prawdopodobne jest, że ludzka misja może dotrzeć do planety i powrócić na Ziemię w mniej niż dwa lata, według Yuri Shprits, badania UCLA geofizyk i współautor artykułu. „Badanie to pokazuje, że chociaż promieniowanie kosmiczne nakłada ścisłe ograniczenia na to, jak ciężki może być statek kosmiczny i jaki może być czas wystrzelenia, i stwarza trudności technologiczne dla ludzkich misji na Marsa, taka misja jest opłacalna” – powiedział Shprits, który jest również szefem fizyka kosmiczna i pogoda kosmiczna w GFZ Research Center for Geosciences w Poczdamie, Niemcy. Naukowcy zalecają misję nie dłuższą niż cztery lata, ponieważ dłuższa podróż naraziłaby astronautów na niebezpiecznie wysoką ilość promieniowania podczas podróży w obie strony – nawet zakładając, że wyruszyli wtedy, gdy było to stosunkowo bezpieczniejsze niż w innych okresach. Informują również, że głównym zagrożeniem dla takiego lotu byłyby cząstki spoza naszego Układu Słonecznego. Shprits i koledzy z UCLA, MIT, moskiewskiego Instytutu Nauki i Techniki im. Skolkovo i GFZ w Poczdamie połączyli geofizyczne modele promieniowania cząstek dla cyklu słonecznego z modelami oddziaływania promieniowania na obu pasażerów – w tym jego zróżnicowany wpływ na różne narządy organizmu – i statek kosmiczny. Modelowanie wykazało, że posiadanie powłoki statku kosmicznego zbudowanej ze stosunkowo grubego materiału może pomóc chronić astronautów przed promieniowaniem, ale jeśli osłona jest zbyt gruba, może w rzeczywistości zwiększyć ilość wtórnego promieniowania, na które są narażeni. Dwa główne rodzaje niebezpiecznego promieniowania w kosmosie to energetyczne cząstki słoneczne i galaktyczne promienie kosmiczne; intensywność każdego zależy od aktywności słonecznej. Aktywność galaktycznego promieniowania kosmicznego jest najniższa w ciągu sześciu do dwunastu miesięcy po szczycie aktywności słonecznej, podczas gdy intensywność słonecznych cząstek energetycznych jest największa podczas maksimum słonecznego, powiedział Shprits.
Źródło historii:
Materiały dostarczone przez Uniwersytet Kalifornijski – Los Angeles. Oryginał napisany przez Stuarta Wolperta. Uwaga: Treść można edytować pod kątem stylu i długości.

science