Formuła cywilnego szefa MON przeżyła się w Polsce tak, jak wolna elekcja, czy wybór posłów do sejmu z partyjnej listy.

Na liście wyborczej PO w 2006 roku umieszczono ją dopiero na 5 miejscu. Zagroziła odejściem - Warszawa dała się nabrać, dali jej pierwsze miejsce i nawet na pociechę do opracowania ustawę medialną mającą ostatecznie zawłaszczyć media dla UW-PO. Z trybuny sejmowej wygrażała palcem i serwowała teksty rodem ze sklepu mięsnego w PRL.

Mam szczęście pisać dla chleba w dużym biurowcu, oddalonym od Powązek Wojskowych o 3-5 minut drogi.

Z setek publikacji na temat zbrodniczej działalności Lesława Maleszki, z tych fragmetarycznych puzli wyłania się wraźny obraz celowych i przmyślanych kroków.

O śmierci Piotra dowiedziałem się od mojego b. współwydawcy, kilka dni po wydobyciu ciała z Wisły. 11 czerwca z banalnego nekrologu w Gazecie Wyborczej (Piotr z pewnością przewrócił się w trumnie) dowiedziałem się o mającym odbyć się nazajutrz pogrzebie. Nie poszedłem na stare Powązki...

Przez dziesięciolecia prasa "centralna" i "wojewódzka" była w łapskach "dziennikarzy" po WUML (wieczorowy uniwersytet marksizmu-leninizmu) a nawet "publicystów" po trzech Akademiach (pierwszomajowych).

Znamy już nazwiska pierwszych trzech członków PPLD -Budyń, Pani Buduwniowa i Wielbiciel Słodyczy. Tylko soku malinowego brakuje do ich polania

Zaraz po wygłupach Kuby Wojewódzkiego i krokodylich łzach Sekielskiego i Morozowskiego pokazano wstrząsający dokument o zamordowaniu ks. Fr.Blachnickiego.