Pisarze od lat pisują do swoich ministrów wnioski o stypendia. I nie ma w tym nic dziwnego. Jedni je otrzymują, inni nie. Łaska pańska na pstrym koniu jeździ. Ja miałem szczęście. Otrzymałem. I to jakie?

Wielu z nich niebawem zasiądzie w Parlamencie. Wielu wejdzie do rządu. Mamy prawo wiedzieć, jak patrzą na naszą historię. Jak widzą nasze dzieje. Czy wiedzą i rozumieją, co się na Kresach stało. Czy pamiętają o swoim dziedzictwie. Od nich bowiem będzie w dużej mierze zależało, jaki ukształtuje się w Polsce stosunek do prawdy historycznej.

A jakim cudem ocalał Pan i pańska rodzina? Tak jak opisał Pan w książce?

Żyję dzięki Opatrzności i dobrej Ukraince, Oldze Misiurak, naszej młodziutkiej sąsiadce. To ona nas ukryła w stodole, gdy bandy UPA paliły nasze domy i mordowały dzieci.

Nic dziwnego, że we Wrocławiu nie zafunkcjonował realizm socjalistyczny w takim stopniu, jak gdzie indziej. Wrocławska ironia, dystans i kpina degradowały go i spychały na margines. A szarogęsił się głównie w stolicy, a nawet w konserwatywnym Krakowie.

Znam ludzi, którzy czytając "Nienawiść", płakali, wściekali się, albo doznawali nagłego olśnienia. Uświadamiali sobie, że ich niegodne czyny są niczym przy tej katastrofie człowieczeństwa. Srokowski specjalizuje się w stawianiu ostrych diagnoz uczuciom.

To, co się działo na Kresach, ów akt ludobójstwa, to wielka biała( a może czarna!) plama w historii Europy i świata. Europa wtedy milczała. I świat milczał. I Europa nadal milczy. A przecież to, co się dzieje dzisiaj w wielu zakątkach świata przypomina wykonywanie dyrektyw słynnego Dekalogu ukraińskiego nacjonalisty, napisanego w duchu zbrodniczej doktryny czczonego przez Ukraińców ideologa UPA, Dmytra Doncowa, zawartej w książce pt. Nacjonalizm.

Problem pisania o Kresach, a szczególnie o dramacie Polaków wygnanych z naszych ziem kresowych i pomordowanych przez bandy UPA od lat był problemem wielce skomplikowanym. W komunizmie, rzecz jasna, całej prawdy nie można było pokazać. Ale i teraz, okazuje się, że temat, gdy się go potraktuje poważnie i głęboko, staje się wielce podejrzany.

Siedem lat temu ukazała się bulwersująca książka Stanisława Srokowskiego "Skandalista Wojaczek". Narobiła szumu wśród wojaczkologów. Jedni boczyli się na nią, inni byli nią zachwyceni, a jeszcze inni odsądzali autora od czci i wiary. Srokowski musiał nawet z powodu tego dzieła stanąć przed sądem. Tak co niektórych zdenerwował.