Jednym z ważniejszych elementów europeizmu jest model tzw. państwa opiekuńczego, który promuje nieróbstwo, działając demotywująco na obywateli. Ponadto jest oparty na przerośniętej, wszechpotężnej biurokracji, a także przesadnej redystrybucji, w ramach której rozdzielane są subsydia dla uprzywilejowanych gałęzi gospodarki i firm.

Jako konserwatysta sprzeciwiam się anarchii prywatyzacyjnej i uważam, iż spółki o charakterze strategicznym, choćby mające znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego państwa, powinny zostać pod kontrolą rządu. Ponadto jestem przekonany, że najpierw należy przeprowadzić reprywatyzację, a dopiero potem sprzedawać to, co nie zostanie zwrócone byłym właścicielom i ich spadkobiercom.

Takie podejście sprawiało, że Norwid był poetą antyromantycznym. Nie był apologetą powstań narodowych jako metody walki o odzyskanie wolności. W swoich pismach i listach zdecydowanie przeciwstawiał się idei "zwyciężyć lub zginąć". Krytykował polską "lotność podrywania się za lada echem – za lada wykrzyknikiem", jak również tak częste w naszym narodzie "żywienie nadziei kosztem prawdy".

Prawo i Sprawiedliwość wychodzi z założenia, że obowiązkiem władzy państwowej, szczególnie w państwie suwerennym, jest dbanie o sprawy związane z własnością. Od samego początku byliśmy zwolennikami likwidacji instytucji dzierżawy wieczystej i zastąpienia jej pełnym prawem własności. To był jeden z naszych głównych postulatów programowych.

Patriotyzm o zabarwieniu narodowym, w połączeniu z postulatami wolnorynkowymi powoduje, że brytyjscy konserwatyści są sceptyczni wobec Unii Europejskiej. Domagają się zmniejszenia wpływów europejskiej biurokracji na brytyjską gospodarkę oraz większego otwarcia na wolny rynek.

Jeden z nepalskich maoistowskich przywódców Czandra Thapa tak zapowiedział rozliczenie zwolenników dawnych rządów: „Jak tylko przejmiemy władzę powywieszamy wszystkich zdrajców i wyzyskiwaczy”. A jeśli nawet wrogowie klasowi nie zostaną wymordowani, będą musieli przejść obozy reedukacyjne, zapewne podobne do tych, jakie utworzyli rządzący Kambodżą Czerwoni Khmerowie.

Inny jest patriotyzm Polaków, którzy żyją w wolnej ojczyźnie, decydują o swoim losie i codziennym bycie bez oglądania się na liczniejszy naród. Inny jest patriotyzm Polaków, którzy pozostawieni przez Polskę, często sponiewierani i upodleni, żyją jako mniejszość na dawnych jej ziemiach, na kresach wschodnich.

W związku z powyższym wydaje się, że czeka nas w Sejmie kolejny bój o życie ludzkie. My, posłowie katoliccy mamy nie tylko prawo, ale wręcz obowiązek bronić w Sejmie życia każdej istoty ludzkiej od samego początku jej istnienia. Dla nas aborcja to nie wybór lecz morderstwo, to nie prawo, lecz pogwałcenie prawa do życia.