Dlaczego wybory 2007 były przełomowe?

Czy ostatnie wybory parlamentarne były najważniejszymi od 17 lat? Czy stawką był los Polski, która przez parszywych karłów stanęła nad przepaścią? Czy skończył się zły sen „wykształciucha” i możemy wrócić do normalnego, salonowego ładu społecznego?

21 października 2007 okazał się równie ważny dla części yntelygentów z warszawki i krakówka jak wyjście z niewoli Egipskiej dla Żydów. Nie ma sensu tracić czasu i miejsca na komentowanie bredni o końcu kaczyzmu, faszyzmu, bolszewizmu, totalitaryzmu i ciemnogrodu. Zostawmy to jego świątobliwości Jackowi Żakowskiemu czy redaktorom „jedynego inteligenckiego głosu w twoim domu”- Gazecie Wybiórczej.

Ostatnie wybory okazały się jednak przełomowe i ważne z innych powodów.

Po pierwsze - wyniki pokazały, że nareszcie czas czerwono-różowych mędrków z LID-u się kończy. Koalicja nieboszczyków z Unii Wolności, SLD, SDPL i UP zdobyła bowiem mniej głosów niż samo SLD 2 lata temu! Polacy opowiedzieli się definitywnie za prawicową koncepcją państwa oddając 70% głosów na ugrupowania solidarnościowe. Przy takim podziale sceny politycznej, można spodziewać się, że politycy PD zwiążą się bliżej z PO, która potrzebuje więcej rąk do głosowania. SLD-owcon zostanie więc marginalizacja, a w najlepszym wypadku wykończy ich „choroba” z Filipin.

Po definitywnym wyeliminowaniu z polityki małych ugrupowań jak LPR czy UPR i dzięki specyficznemu systemowi finansowania partii, na scenie utrzymają się tylko najwięksi. Istnieje wielkie prawdopodobieństwo, że polski parlamentaryzm spolaryzuje się na kształt amerykańskiego. Z tą jednak różnicą, że PO będąc odmianą amerykańskich demokratów, w gospodarce będzie lansować doktryny republikanów, a PIS będąc przywiązany do konserwatywnych wartości, gospodarczo stoczy się jeszcze bardziej na lewo.

Sytuacja taka będzie z pewnością stabilizowała polską politykę. Skończą się ciągłe negocjację i targi ze znienawidzonymi koalicjantami i wyborca będzie wiedział na jaką wizję Polski głosuje.

Po drugie - pierwszy raz w historii wolnej Polski wybory wygrała partia głosząca program wolnorynkowy. Skończył więc się czas, gdy najważniejszym elektoratem dla polityków byli tzw. pokrzywdzeni przez transformację. Właśnie to zgubiło pisowskich spin-doktorów. PIS w tej kampanii wykorzystał dokładnie te same sztuczki, które dały im victorię przed dwoma laty. Tym razem jednak bezczelnie kłamliwa i populistyczna reklamówka z prywatnymi szpitalami nie okazała się majstersztykiem na miarę znikającego jedzenia z lodówki.

Dlaczego? Z bardzo prostego powodu. Chyba każdy polski obywatel zna kogoś kto pracuje i mieszka na Wyspach Brytyjskich. Właśnie ta odważna i przedsiębiorcza grupa ludzi uświadomiła rodaków w Polsce czym jest liberalizm gospodarczy i normalna, częściowo prywatna służba zdrowia. PIS wymierzając swoje działa w liberałów, strzelił sobie w stopę. Z tego samego powodu Jarosław Kaczyński przegrał debatę ze znanym z miałkości i bezbarwności Tuskiem.

Jego porażka wynikała z prostej zasady. Prawo naturalne czyli kapitalizm zawsze wygra z czerwonym zwichnięciem umysłu czyli socjalizmem. Kaczyński broniąc etatyzmu i interwencjonizmu stracił kontakt z rzeczywistością, zapominając o rzeszy Polaków pracujących w najbardziej kapitalistycznym miejscu Europy. Inna sprawa czy na pewno PO zrealizuje swoje założenia. W końcu większość posłów Platformy miała okazję dokonać wolnorynkowej rewolucji będąc członkami UW, AWS czy KLD. Ważne jednak, że społeczeństwo w końcu oczekuje liberalnych reform.

Po trzecie - W parlamencie zabraknie reprezentacji narodowo-katolickiego elektoratu. I jest to sytuacja bardzo zła. LPR, która swego czasu była prężną partią została zniszczona przez swojego nieroztropnego lidera Romana Giertycha. Wycięcie przez niego dużej części ambitnych ludzi, koalicja z najgorszymi wyrzutkami komunistycznymi - Samoobroną, czy desygnowanie na premiera skompromitowanego Kaczmarka spowodowało odpłynięcie elektoratu do PiS. Niestety okazało się, że Giertych ze swoimi pretorianami ma tak negatywny elektorat, że nawet UPR-owcy zdecydowali się przerzucić swoje głosy na PO i PIS.

W obecnym parlamencie nie ma już eurosceptyków, tak potrzebnych do ostrzegania społeczeństwa przed niektórymi zgubnymi działaniami socjalistycznej Unii Europejskiej. Możemy również zapomnieć o mocnym głosie katolickim broniącym nas przed ekspansją lobby homoseksualistów czy aborcjonistów. To plus nadmierna pro-europejskość PO może spowodować napływ ideologii „postępowców”, stopniową zmianę nastawienia Polaków do konserwatyzmu co doprowadzi do ponownego zamiłowania do eur-socjalizmu.

Jako libertarianim daję kredyt zaufania Platformie Obywatelskiej. Czytając program PO nie mogę z czystym sumieniem odrzucać go tylko przez osobiste uprzedzenia do jej liderów. Zachowałbym się wtedy jak wyborcy UPR-u, którzy odrzucili tę partię (mimo, że szansa wejścia do sejmu była naprawdę duża) tylko przez sojusz z LPR-em. Wierzę, że walka z socjalizmem się zaczęła…jeśli i oni zawiodą…cóż zawsze pozostanie…no właśnie co?

Łukasz Adamski
inne teksty autora...
www.lukaszadamski.pl