po stwierdzeniu, że robię tu zakamuflowaną lewacką propagandę, nie chce mi sie z Panią dalej dyskutować, proszę dalej spokojnie głosić swoje hasła o obsesyjnej promocji praktyk homoseksualnych, nie będę już przeszkadzać

Anna

nie słyszał Pan o rodzinach zakonnych chociażby? rodzina to termin nie zarezerwowany wyłącznie dla małżeństwa chrześcijańskiego, dlatego mówiąc o komórce społecznej i jej uprawnieniach należy podkreślać znaczenie funkcji prokreacji, jaka posiada tylko i wyłacznie rodzina heteroseksualna,
proszę nie czepiać się słówek tylko podejść do tematu całościowo, jeśli chce Pan wziąść udział w dyskusji między mną a Panią polPOT, dla Pana dodam definicje, bo mierzi mnie rzucanie oskarżeń o lewactwo oparte na stereotypach

"W najwęższym znaczeniu termin rodzina odnosi się do podstawowej jednostki pokrewieństwa. W szerszym znaczeniu jest to grupa ludzi o bliskich więziach społecznych i osobistych.

Do najważniejszych funkcji rodziny należą:
f. prokreacyjna: współżycie seksualne rodziców i związana z tym ciągłość życia gatunku
f. społeczna:pielęgnowanie, zaspokajanie potrzeb emocjonalnych, wychowanie, opieka;
f.kulturowa
f. gospodarcza
Funkcje rodziny ulegają przemianie wraz ze zmianiami w kulturze i organizacji społeczeństwa. "

Anna

ale wg mnie ma Pani obsesję, a takie osoby powinny doświadczyć pojawienia się w ich najbliższym otoczeniu osoby homoseksualnej, to wyleczy, ja znałam tylko dziewczynę, która zmieniła płeć na męską, bardzo dobry i nieszczęsliwy człowiek, bez żadnych dewiacji i żądań o niedyskryminację wobec otoczenia, wiedząc że należy do mniejszości podzieliła się tą informacja tylko z najbliższymi, próbowała popełnić samobójstwo, bo dla takich jak ona nie ma normalnego życia, proszę to przemyśleć w ramach miłości do bliźniego
Anna

nie mogą się dać zwariować, bo to niemożliwe. Taki człowiek przyjmie wszystko za swoje, cokolwiek by to nie było. Wystarczy, że jest to modne, popularne, trendy, tv-wizyne, etc... :-)) Żeby "zwariowanie" było możliwe, to najpierw trzeba mieć jakieś normy, wyznaczniki, swój własny język (podpowiadam: język polski)... :-)) A jak nie, to jak te gęsi... :-))

Zwrot „miłego dnia”, z którym przez większość życia się nie zetknąłem, zaczął występować w polskiej mowie potocznej dopiero wtedy, gdy na wyświetlaczach telefonów komórkowych pojawiło się „MILEGO DNIA”, czyli w późnych latach dziewięćdzisiątych. Oczywiście, każdy może ten nowy zwrot stosować, jeśli koniecznie musi.

To nie jest takie bardzo dokładne tłumaczenie z angielskiego, bo po angielsku jest „have a nice day”. Mimo wszystko nie wyobrażam sobie, aby ludzie w Polsce zaczęli do siebie mówić „miej miły dzień”.

„Jeszcze raz?” mówią czasem do mnie ci ludzie, którzy nie dosłyszeli pytania. W takich wypadkach odpowiadam „co jeszcze raz?”, bo uważam pytanio-żądanie „jeszcze raz?” za niegrzeczne.

Jeśli chodzi o zwrot „pozdrawiam”, to jest on z kolei pompatyczny. Pompatyczny w tym sensie, że brzmi, jak pozdrowienie wygłaszane przez jakiegoś wielkiego człowieka do zgromadzonych, wpatrzonych w niego tłumów: „POZDRAAAWIAM WAS!”. Nie wystarczyłoby skromniej, np. „łączę pozdrowienia” lub po prostu „pozdrowienia”? Na koniec pragnę Pana zapewnić, że nie dam się zwariować.
- - - - - - -
Prawica RP (partia polityczna)

że Pan lewackim zwyczajem popiera popularniejsze... :-))

będę się z kimś żegnał, rozstawał. Albo "Dzień dobry", gdy kogoś spotkam lub do niego przyjdę. Ludzie potocznie i mniej oficjalnie, gdy się znają, mawiają także "Do miłego...", jako skrót od "Do miłego zobaczenia" (bardzo kolokwialne!).

"Miłego dnia" jest elipsą dwu wyrażeń:
1. "Miło mi było panią/pana poznać" i jego modyfikacji
oraz
2. "Dzień dobry".

Zazdroszczę Bawarczykom, że bez skrępowania wciąż uzywają swojego "Gruss Got!", a my już swojego "Szczęść Boże!" nie używamy.
--------------
http://prawica.net/node/6035
aribo.pl/jerzykalwak

Czyli koniec łykania... Trza iść po następną flaszkę... :-)) (stare, interpretacja - moja)