Szeremietiew do piachu. I po problemie

Informuję, że właśnie wróciłem do domu.
Jak się okazało zawinił tzw. stres. We wtorek (08.01.) rano zadzwonił do mnie adwokat informując, że wyznaczona na ten dzień rozprawa została odwołana ze względu na chorobę przewodniczącej składu sądzącego. A do tego w sądzie nie byli w stanie okreslić kiedy proces ruszy ponownie chociaż zwolnienie p. sędzia ma do 12-go bm. No i serce zaprotestowało. Wylądowałem na kardiologii na Szaserów, przeszedłem różne badania i dziś jest prawie ok. - trochę za wysokie ciśnienie. Kardiolog zalecił mi unikanie stresu. Zastanawiam się jak zastosować się to tego zalecenia?
Panu Latkowskiemu i wszystkim życzącym mi zdrowia serdecznie dziękuję.
R. Szeremietiew

Panna Joanna Szczepkowska ogłosiła w dzienniku telewizyjnym, że komunizm w Polsce skończył się 4 czerwca 1989 roku i miała rację.

W dzienniku telewizyjnym mozna oglosic wszystko co sie chce. 4 czerwca 1989 mialo miejsce nie zakonczenie komunizmu w Polsce, ale wynalezienie go. Istniejacy w PRL system polityczny nie pasowal do zadnej encyklopedycznej definicji. Zreszta przecietnego Polaka nie interesowalo zbytnio czy to byl socjalizm czy komunizm. Panowala ogolna zgoda, ze to byl parszywy, obcy ustroj i z wyjatkiem sluchaczy WUML-u oraz ofiar obowiazkowych zajec akademickich z podstaw filozofii marksistowskiej i ekonomii politycznej socjalizmu nikt nie probowal tego zrozumiec.

Slowa komunizm i komunista nie wystepowaly prawie wcale w mowie potocznej. Znalezc je mozna bylo zazwyczaj w podrecznikach i komunikatach prasowych - najczesciej w odniesieniu do czlonkow partii komunistycznych na zachodzie.

W zwiazku z tym, ze komunizmu w PRL formalnie i faktycznie nie bylo, nie bylo tez antykomunistow. Nie spotkalem nikogo kto nie tylko publicznie, ale nawet przy wodce powiedzial o sobie "jestem antykomunista". O antykomunistach w PRL nie pisala Trybuna Ludu. Nie mowila o nich Wolna Europa. To byl nie istniacy gatunek. Nie znam zadnego przypadku oskarzenia i skazania kogos za antykomunizm po 1956 roku.

Po 4 czerwca 1989 tj. po dniu rzekomego skonczenia sie komunizmu w Polsce, caly kraj zaroil sie nagle od antykomunistow. Zaczeli przescigiwac sie w deklarowaniu, ze sa bardziej anty niz ktokolwiek inny. Ciekawe gdzie ci krzykacze byli przed 1989 rokiem.

W PRL podzialy spoleczne byly proste i zrozumiale dla kazdego. Kraj dzielil sie w zasadzie na partyjnych i bezpartyjnych, oraz czlonkow ZSL i SD na ktorych nikt zbytnio nie zwracal uwagi. Nie bylo komunistow czy socjalistow. Wszystko sprowadzalo sie do prostych okreslen "my" i "oni", wladza i Narod. Nie bylo tez prawicy czy lewicy. Te pojecia odnosily sie wylacznie do partii politycznych na zachodzie. W PRL istnialy tylko frakcje i sitwy partyjne. Zadne ideologiczne bzdety i definicje nie byly potrzebne zeby ludzie mogli rozumiec sie znakomicie nawzajem.

Po 1989 uznano, ze potrzebne jest wynalezienie komunizmu w PRL - bez tego przeciez nie mozna byc antykomunista. To bardzo wazne. Bo antykomunista to cos wiecej niz Polak i patriota. W koncu kazdy moze powiedziec o sobie jestem Polakiem i patriota -nawet Kwasniewski i Miller. Takich ludzi trzeba bylo czyms "przebic."

Komunizm i antykomunizm, komunista i antykomunista - te slowa robia zawrotna kariere. Ja nie dam sie nabrac - jestem na to za stary, a PRL widzialem i odczulem na wlasnej skorze.