Trochę mi głupio, że przy okazji tak poważnego tematu zajmę się sprawą jedynie taktyczną. Tak się składa, że tekst Autorki jest doskonałym tłem do przedstawienia tej taktyki.
Do rzeczy. Otóż uważam, że porządkowanie prawa w Polsce powinno polegać głównie na jego upraszczaniu, na zmniejszaniu liczby ustaw oraz skracaniu tych, które pozostaną. Również Konstytucję trzeba radykalnie odchudzić kasując z niej sprzeczności i wieloznaczności (tak naprawdę to trzeba byją napisać od nowa).
Różne pięknoduchy straszą nas od czasu do czasu integryzmem (fundamentalizmem, fanatyzmem itp) katolickim. A ja bym chciał by prawo było tak proste jak dziesięć przykazań.
Wreszcie powrót do sprawy aborcji. Bodaj Korwin-Mikke proponował by ustawę o dopuszczalności przerywania ciąży poprostu skasować a prawodawstwo dotyczące morderstwa już mamy.
I tu dochodzę do prostego stwierdzenia: zgadzam się z Autorką.

a życie jest odrobine bardziej skomplikowane niż sie może wydawać,
cy z moralnego punktu widzenia lepiej jest być dzieckiem gwałciciela
czy odejśc do Boga ?

czy matka ma rozstrzygać problem wyboru: urodzić szóste dziecko i być może zostawić piątke, czy postąpić odwrotnie

zwolennkiów szekspiryzacji życia jest w naszym kraju sporo.

A zabijanie dzieci faktycznie jest wielkim problemem, doprowadziło podobno do upadku nieżle zapowiadającej się społecznosci islandzkiej,podam tylko dla przykładu

Liberyanin
http://wolne-miasto-krakow.blog.onet.pl

Choć jestem mężczyzną, mam wrażenie, że gdy pojawia się dziecko poczęte wskutek gwałtu, krzywda dzieje się dwu osobom: matce i dziecku.
Kobieta przeżywa dramat po raz pierwszy, gdy zostaje zgwałcona. Niektóre wrażliwe kobiety czują się zhańbione na zawsze, czują się gorsze i "nepełnowartościowe".
Dramatu scena druga rozpoczyna się, gdy okazuje się, że skutkiem gwałtu jest ciąża. Niechciana i wstrętna. Bez miłości.

Można by ustanowić takie prawo, że dziecko z gwałtu po urodzeniu trafia bezimiennie (bez biologicznego ojca i matki w papierach) do adopcji. Wtedy prawo traktowałoby matkę instrumentalnie - jako "aparat/instrument" do urodzenia dziecka, ale...

Trzecia scena dramatu rozgrywa się po urodzeniu, które dla zdrowej kobiety nie jest tylko aktem formalnym, lecz wiąże się z intensywnymi stanami uczuciowymi oznaczającymi macierzyństwo.

Dlaczego miałbym się godzić na potęgowanie krzywdy tej kobiety? To bardzo niesprawiedliwe! Niech mnie autorka nazywa zatem "zwolennikiem mordu".
--------------
aribo.pl/jerzykalwak

Pani Magdo, brawo!

Choć niejeden (niejedna? a może "niepoprawna"?) zapewne Panią spotyra za te gorzkie, lecz prawdziwe słowa...

pozdrawiam serdecznie

Jak tak czytam panią Magdę, to myslę sobie, że choć dzieci, które wychowują sie bez rodziców mają trudniej, to - mimo wszystko - i tak chyba łatwiej, niż niektórzy rodzice...

Nawet święty Ambroży mógłby sie uczyc od naszej autorki jak na cudzy koszt nawoływać do zupełnej bezkompromisowości...

Boję się wypowiadać kategorycznie w takich sprawach. Po pierwsze, kiedy uświadomie sobie że np moja żona zostałą by zgwałcona i zaszła w ciążę, naprawdę nie wiem co bym zrobił. Oby nigdy los nie postawił mnie w takiej sytuacji. Niech Panie i Panowie spróbują wyobrazić sobie siebie w takiej sytuacji i niech zastanowią się co czują. Człowiek jest tak skonstruowany że w swoich wyborach kieruje się nie tylko logiką ale często emocjami i uczuciami. Ci z nas którzy byli czy są zakochani wiedzą że kierowanie się w tym stanie rozumem jest rzadkim wypadkiem. Tak samo w opisanej przez Panią Magdę sytuacji rozum mówi jedno emocje drugie. Jeśli jeszcze dodamy że konsekwencje tego wyboru będziemy ponosić do końca życia a jak niektórzy wierzą nawet po śmierci.. Napewno będę pełen podziwu dla osoby/rodziny która urodzi/wychowa takie dziecko, z drugiej strony nie będzie mnie stać na potępienie osoby która tego nie zrobi.

Podobne rozważania tłuką mi się po głowie, kiedy słyszę o jakimś przypadku zgwałcenia.

Pamiętam sprzed kilkunastu lat w czasie działań wojennych na Bałkanach masowe gwałty m.in.sióstr zakonnych.

Faktem jest, że jakiekolwiek próby majstrowania przy 10 Przykazaniach jest zabawą w Boga.

Mnie się wydaje, że dla człowieka głęboko wierzącego w Boga nie ma innej drogi jak chronić to nowe życie.

Zgwałcona kobieta i jej najbliżsi rozstrzygają czy chronić siebie, swoje rodziny, swoje dzieci przed swoistym brzemieniem jakie do końca będą nosić, być może tylko w sercach, a być może faktycznie.

Powinni mieć możliwość podjęcia wg nich słusznej decyzji.Tylko w tym przypadku.

"Aborcja nie dlatego jest zła, że jest zła, a dlatego, że jest mordem popełnianym na najniewinniejszej i najbardziej bezbronnej istocie, będącej o s o b ą, a nie czymś pomiędzy płazem a ssakiem."

To jest sedno sprawy, i nic ponadto nie należy do meritum dyskusji.
Pozdrawiam i dzięki, że Pani - kobieta ma odwagę pisać w taki, jak powyżej sposób pośród prawicowo uposażonych facetów.

"Choć nie można mówić o hierarchii przyczyn ?usuwania ciąży? - najbardziej usprawiedliwiane ?moralnie? jest zamordowanie dziecka, które poczęte zostało w wyniku gwałtu."

Wydaje mi się , że pomineła Pani bardzo istotny i moim zdaniem jeszcze bardziej uznawany za moralny powód aborcji a mnianowicie: wtedy gdy zagrożone jest życie matki...

I tu idąc Pani tokiem myślenia należałoby też uznać to za niewystarczający powód, a lekarze powinni do konca starać się uradować i matke i dziecko pomimo ze moze to doprowadzić do "pewnej" śmierci obojga?
Bo przecież nik nie jest upoważniony do decydowania za Boga...
???

Abstrahuje Pani od rzeczywistości! Proszę się wczuć.
Sytuacja: młoda kobieta wraca późną nocą przez park. Od dawna słyszy za sobą kroki, mimo że idzie szybko kroki są coraz bliżej i bliżej. Niedbałe ciap-ciap-ciap i to sapanie. Nie, to nie zmęczenie, to podniecenia jakie czuje hiena widząc ranną, zebrę? Kobieta przyspiesza idzie szybciej, ON też. Sercewali coraz szybciej, odwraca się, w blasku latarni widzi świdrujące kaprawe wpatrzone w nią oczka. Przerażona ucieka, biegnie... On za nią. W szkole biegała bardzo szybko, była druga na zawodach ale to było tyle lat temu? Teraz wąska spódnica? Może zdąży, jeszcze ten ciemny kawałek, zaraz będzie latarnia? Potyka się, pada, rozdarła rajtopy? Czuje szczypiący ból kolan? On, chichocząc dopada do niej: Aleś jebła dziwko, i gdzie tak spierdalałaś? Kobieta chce krzyczeć. Samiec zatyka jej usta, przykłada do gardła nóż: Odezwij się jeszcze raz suko, zarżnę cię jak świnie. Cała rozdygotana skamle cicho. Ciągnie ja za nogę w krzaki. Po chwili czuje na ciele jego wilgotne, zimne dłonie... Cuchnący oddech wywołuje wymioty, to podnieca go jeszcze bardziej. Zrywa jej bieliznę. Wbija w nią obrzydliwy nóż, uwalany w gównie, powoli gwałci. Ona omdlała myśli o swoich dzieciach, mężu... On kończy, wstaje, zabiera jej pieniądze... Pogwizdując odchodzi.
Co czuje ona? Gdyby mogła zabiłaby GO 100000 razy... Leżą uczłowieczone cierpienie i ból... Nie wie, że za chwilę będzie nosić w sobie dziecko. Małą, biedna, niewinną istotkę, którą niejaka Pani Magdalena Żuraw każe jej kochać i urodzić, bo to też człowiek. To, że to owoc nienawiści, krzywdy, katastrofalnej traumy, nieporównywalnej do bzdury jaką jest szok proaborcyjny, że jest to człowieczeństwo zrodzone z zaprzeczenia człowieczeństwa, nie ma znaczenia. Liczy się tylko i wyłącznie dekalog i jego konsekwentne egzekwowanie. Ważne, że to też człowiek. Bezbronny, niewinny? A ja mówię, że to rak, nienawiść, wrzód, parch, fekalia, plugawe ohydztwo?
Rozumiem argumentację. Zgadzam się i nie zaprzeczam, to człowieczek, mały i bezbronny. Nie wątpię w jego człowieczeństwo. Rozumiem także punkt widzenia KK. Każde życie jest dobrem największym i należy je chronić. Ale do cholery nie mamy prawa zabronić tej kobiecie dokonać wyboru? Tak po ludzku, mając gdzieś teoretyków świętości, zwyczajnie pochylić głowy i powiedzieć twoja krzywda twój wybór. Broń się. Każdy ma prawo wybrać źle...

PS. Gdybym był mężem zgwałconej kobiety, zabiłbym faceta nawet po dwudziestu latach od zdarzenia.

PS2. Pani Magdo, mając 24 lata, kończąc filozofię cechuje panią zbyt duża pewność siebie. Więcej pokory wobec świata, bo tak naprawdę o życiu jeszcze pani nic nie wie?