Prawica.net

Polityka jest rzeczą brudną, a więc Ich Dostojeństwa Purpuraci i Gronostajowcy wolą sobie istnieć z daleka od polityki i polityków. A politycy i tak zrobią, co chcą. Z tym, że politycy niewiele zrobią Ich Dostojeństwom, a reszcie - kot ich drapał, śmierć frajerom, kogo z możnych tego świata czerń obchodzi.

I tylko Polski szkoda.

Ostatnio przekonywałem działaczkę klubu rowerowego z miasta na Pomorzu, żeby wzorem cyklistów dolnośląskich klub włączył się do Marszu na Warszawę (28 czerwca). Podałem tej pani adres strony internetowej JOW i krótko opisałem cele Ruchu. Odpowiedz tej pani też była krótka: ?W politykę się nie bawimy?. Poczułem się głupio. Wchodzę więc na stronę internetową tego klubu i co widzę? Członkami klubu, zapewne przypadkowo są: poseł SLD, marszałek województwa z SLD i starosta z SLD, zaś nagrodami klubowymi wyróżniono dwóch wójtów okolicznych gmin, przypadkowo też z SLD. Klub opiekuje się starym zabytkowym kościółkiem w pewnej miejscowości i sponsoruje jego remont. Ja przez kilka następnych niedziel niewiele położę na tacę, bo chcę zaoszczędzić na wyjazd do Warszawy. Nie dość więc, że jestem złym katolikiem, to jeszcze w politykę się bawię, w przeciwieństwie do tej pani - społecznicy i ofiarnej córy Kościoła.

...czy na rzeczonej maturze pojawiło się również pytanie o zalety JOW, kto wie, może nawet były pytania o wady jednego i drugiego systemu wyborczego. Wierze, że było tak jak Pan Przystawa sugeruje, tzn. propaganda polityczna między wierszami egzaminacyjnego zestawu, bo jaki miałby cel autor w przemilczeniu innych pytań tejże matury. Jak rozumiem, zmuszanie maturzystów do "wkuwania na pamięć zalet systemu proporcjonalnego" jest polityką - i zgadzam się, ale polityką jest również zatem nakłanianie (wywieranie presji, lobbowanie) biskupów i rektorów uczelni do zaangażowania się w promowanie któregoś z systemów. Nie trzeba nikomu tłumaczyć, że zwłaszcza dzisiaj , kiedy opowiedzenie się za JOW kojarzy sie jednoznacznie z opowiedzeniem za konkretną partią polityczną, byłoby to polityką. A chyba zgodzimy się, że oba systemy wyborcze mają swoje wady i swoje zalety.
T.Dec

Zamiast odpowiadać na postawione znowu pytanie o zalety ordynacji proporcjonalnej wolę napisać, że:
1. Tak, pytanie maturalne było fatalne, gdyż powinno wymagać wymienienia wad i zalet takowej lub jej bezstronnego zdefiniowania i opisu.
2. Tak, młodzież uczy się fikcji, bo ordynacje przyjmowane są na podstawie prognozowanych wyników wyborów jako próba zapobiegania wymianie ekipy rządzącej i tam są prawdziwe wady lub zalety.
Wątpię, żebym był tu pierwszy z takimi opiniami, wystarczy pewnie poszperać w archiwach PN.

Pojawił się jednak nowy wątek, czyli pytanie o milczenie hierarchów kościelnych i rektorów. Pomny nauk o. Bocheńskego ("100 zabobonów": hasła AUTORYTET i INTELEKTUALISTA) uważam, że ani bycie rektorem wyższej uczelni ani piastowanie wysokich godności kościelnych nie czyni nikogo autorytetem w dziedzinie nauk społecznych a politologii w szególności. I wcale nie mam im za złe, że nie próbują podpierać się autorytetem funkcji do pouczanie innych na temat JOW. Chyba, że dany rektor lub biskup jest zarazem kompetentnym politologiem z wykształcenia, ale i wtedy wypowiadać się powinien z pominięciem pozostałych tytułów, co może być trudne w przypadku osób ogólnie znanych.

A czym jest polityka ? Jakieś podchwytliwe pytanie - strach odpowiadać.
Myślałem, że to "działalność władzy państwowej, rządu w dziedzinach społecznej, gospodarczej, kulturalnej, wojskowej i innych, dotycząca spraw wewnętrznych państwa lub stosunków z innymi krajami; działalność grupy społecznej, partii, osoby mająca zwykle na celu zdobycie i utrzymanie władzy państwowej; cele i zadania takiej działalności, metody realizacji tych zadań" lub potocznie "czyjeś zręczne, przemyślane postępowanie w celu osiągnięcia określonych zamierzeń". Tyle Słownik PWN.

Prof. Przystawa od dłuższego czasu propaguje JOW, przeciwstawiając je ordynacji proporcjonalnej. Można więc zasadnie przypuszczać, że zapoznał się z tymi dwoma typami ordynacji. A jeżeli tak, to musiał dostrzec, że każdy z nich ma swoje zalety i swoje wady.
Przepraszam, ale NIE WIERZĘ, żeby na pytanie zadane na jakimkolwiek forum o zalety ordynacji proporcjonalnej nie uzyskał on odpowiedzi.
Takie teksty są dobre na ulotki propagandowe, ale nie na fora dyskusyjne.

Znalazłam:
http://pl.wikipedia.org/wiki/...
ale nie wiem czy ktoś uzna to naprawdę za zalety.
I tu:
http://www.aceproject.org/mai...
Ale po przeczytaniu tych informacji mogę z czystym sumieniem, po doświadczeniach naszych wyborów, stwierdzić że nie ma zalet. Te wyżej wymienione są wydumane i nie mają żadnego odzwierciedlenia w naszej rzeczywistości.

Nasuwa mi się taka refleksja, że straciliśmy trzeźwość myślenia. Utrata tej spartańskiej cechy polega na dowartościowywaniu wszystkiego.

Obserwuję poszechne nastawienie, aby wszystko, co nas otacza, było lepsze dla nas, niz jest ze swej istoty.
Pierwsze zaczęły mnie drażnić prognozy pogody. Mam brzydką natyrę, ze lubię ciepło deszcz, słońce mnie razi. I od jakiegoś czasu czuję gorszy od innych. Mnie prognozami nikt nie pociesza.

Prognozy pogody pogody zapowiadajace pogodę, jaka nam towarzyszy od trzech, czterech lat, wbrew znanemu wszystkim ociepleniu klimatu, surowa i kontrastowa - między dniem i nocą, staraja się nas pocieszyć żebyśmy się nie martwili, ze przyjdzie poprawa, że będzie radośnie i błyśnie nam słońce.

Popularne w prognozach wtrącenia, to "niestety", "na szczęście", "(nie)będziemy się cieszyć....",itd. itp.
Komentatorzy darzą siebie nawzajem ciepłem emanującym waleniem sobie na "Ty", co trzecie słowo, to miękkie "powiedz mi....".
Jak łechcą nas reklamy, to nie wspomnę.(kryptoreklama).
Z ekranu śmieją sie wszyscy, jakby było z czego.

Wszystko jest po to, aby było dobre dla nas wszystkich. Jak w ewangelii, a moze jeszcze lepsze.

Co ma pan Przystawa przeciwko temu, aby ordynacja miała jakies zalety?
Że jest, jaka jest? że dla jednego zalety, sa wadami dla innych? No ale przecież z czegoś trzeba się cieszyć!
Czy nie?
Te maturalne pytania nastawione są na wyławianie talentów pocieszania.

Bez sensu.

Ordynacja jest, jaka jest, ma swoje cechy, podobnie jak demokracja.
Jak można ogłupiać ludzi każąc chwalić coś, nie pytając, a nawet nie narzucając kryteriów oceny?
Zalety, to dobro. Prawda?
Czy można myślec inaczej?
Więc skoro ma zalety, to znaczy,że jest dobra.
Nawet wśród odpornych na propagandę i na tę formę wyborów powstaje obronna przekora - aby zdac, trzeba coś wymysleć. A skoro się to napisze, to wypada się potem z tego wyprzeć?
To jest koncertowe pranie mózgu.

A przecież co jest dobre, to wiemy skadinad.
Jak w świetle tych kryteriów wyglada ta czy inna ordynacja?

Konkretnie:
Jakich zmian w życiu społecznym moznaby się spodziewać po zastosowaniu ordynacji tej, lub tamtej? Której wyniki zbliżyły by nasze życie do zgodności z dekalogiem? (4do10-punkt po punkcie)

To jest pytanie. Tu trzeba chłodnej refleksji.

Ale ciągle wbrew poecie wolimy tę "słodką watę, mimo, iz skleja usta".

"wymien zalety ordynacji proporcjonalnej"- jest moim zdaniem kompromitacja polskiego ministerstawa oswiaty.

Przypomina mi sie stary dowcip:
Pytanie: Jaka jest roznica miedzy kurczakiem?
Odpowiedz: Bo kurczak ma jedna nozke bardziej niz druga.

Juz nie mowie, ze kompromitacja jest postawienie pytania maturalnego w sposob, ktory mnie, mieszkanca od 23 lat Kanady, w ktorej wladze do wszystkich szczebli wylaniane sa przy pomocy ordynacji wiekszosciowej,
automatycznie oblewa, bowiem moja odpowiedzia -z reka na sercu- byloby: ordynacja proporcjonalna w porownaniu z ordynacja wiekszosciowa nie ma absolutnie zadnych zalet.
Kompromitacja jest sformulowanie pytania w stylu "wymien zalety kurczaka". Postawione maturalne przez ministerstwo pytanie jest KOMPROMITUJACO NIELOGICZNE, poniewaz kaze cos porownywac bez jakiegokolwiek ukladu odniesienia.
Kompromitujaca tez jest manipulacja polegajaca na sugerowaniu politycznej wyzszosci ordynacji proporcjonalnej [choc nie wiemy nad czym- domyslamy sie wiec "jedynej slusznosci"].
Zapewniam tez P.Leonarda, ze mieszkam w Kanadzie i zbieznosc moich pogladow z pogladami P. Prof. Przystawy, P. Gita, P.Ireneusza i in. jest zupelnie przypadkowa, i ze nie zostalem w jakikolwiek sposob przez nich zmuszony ani oplacony do wyartylulowania mojej opinii.

Chcialbym rowniez powiedziec [i mowie to moim rozmowcom zawsze prosto w oczy], ze jezeli ktos deklaruje albo demonstruje brak jakiegokolwiek zainteresowania polityka, to nie jest godzien byc nazwany obywatelem i konstytucja powinna mu legalnie zabronic prawa glosu np.w wyborach. Jest to rowniez w pewnym sensie intelektualna kompromitacja czlowieka, ktory udawadnia, ze nie dorosl do wziecia odpowiedzialnosci za losy swojego kraju i jest porownywalna do braku jakiegokolwiek zainteresowania swoja rodzina.
Czlowiek apolityczny nie moze byc patriota, co jeszcze nie tak dawno bylo wartoscia. Ciekawe, ze ludzie mowiacy ja nie zajmuje sie polityka nie rozumieja, ze w istocie mowia: ja mam swoja Ojczyzne gdzies.
Pozdrowienia
Roman

Jak ma powstać społeczeństwo obywatelskie, jak społeczeństwo partyjniackie stawia(jak na razie) skuteczną blokadę. Dla mnie niedouczonego górnika-emeryta jest jasne że JOW dały by szansę na to społeczeństwo obywatelskie. Poseł obecnie nie jest przedstawicielem lokalnej społeczności, lecz agentem-wykoawcą centrali partyjnej w Warszawie. I niech się głupcy dziwą że jest taka mała frekwencja wyborcza. Ja na wybory chodzę, lecz oddaję głos nie ważny, bo nie będę popierał partyjniactwa. Chcę wybierać swojego przedstawiciela. Od razu wyjaśnię że w Okręgu Jednomandatowym jak mój kandydat nie przejdzie, to wybrany Poseł z mojego okręgu jest moim posłem, pomimo że nie głosowałem na niego. Życzę panu Profesorowi wytrwałości - do skutku.

1. Reprezentacja większego spektrum społeczeństwa. Pytanie czy jedynym wyznacznikiem dla ordynacji ma być skuteczność władzy.
2.Zależność od swoich lokalnych wyborców. Interes lokalny staje się istotą życia parlamentarzysty:) Sprawy ogólnokrajowe nie interesuje go wcale. Małe okręgi jeszcze bardziej zmniejszają na to szanse.
3.Zwycięzca bierze wszystko jest dobrym rozwiązaniem w krajach o ustabilizowanej i długiej demokracji. W krajach w których np dochodząca do władzy partia olewa 2 konstytucyjne zwyczaje które się wykształciły, atakuje inne organy konstytucyjne państwa niekoniecznie posiadanie przezeń pełnej władzy jest niebezpieczne.
4.W sytuacji gdy co partia to przywódca skoro w żaden sposób nie będzie konieczne istnienie nielubianych przez nas partii istnieje realny problem rozdrobnienia parlamentu jak w przedwojennej Polsce.
5.Niekoniecznie muszą u nas powstać republikanie i konserwatyści:)
6.Wprowadzanie sprawdzonych amerykańskich rozwiązań niekoniecznie musi się sprawdzić

1. Reprezentacja większego spektrum społeczeństwa. Pytanie czy jedynym wyznacznikiem dla ordynacji ma być skuteczność władzy.
2.Zależność od swoich lokalnych wyborców. Interes lokalny staje się istotą życia parlamentarzysty:) Sprawy ogólnokrajowe nie interesuje go wcale. Małe okręgi jeszcze bardziej zmniejszają na to szanse.
3.Zwycięzca bierze wszystko jest dobrym rozwiązaniem w krajach o ustabilizowanej i długiej demokracji. W krajach w których np dochodząca do władzy partia olewa 2 konstytucyjne zwyczaje które się wykształciły, atakuje inne organy konstytucyjne państwa niekoniecznie posiadanie przezeń pełnej władzy jest niebezpieczne.
4.W sytuacji gdy co partia to przywódca skoro w żaden sposób nie będzie konieczne istnienie nielubianych przez nas partii istnieje realny problem rozdrobnienia parlamentu jak w przedwojennej Polsce.
5.Niekoniecznie muszą u nas powstać republikanie i konserwatyści:)
6.Wprowadzanie sprawdzonych amerykańskich rozwiązań niekoniecznie musi się sprawdzić

Zastanawiam się czy ze strony szanownego Pana jest to już głos frustracji czy też zniecierpliwienia, Tak, rozumiem. Tyle lat walki, a efekty?
Idea zaiste szczytna i trudno ją kontrargumentować, a tu nikt nie chce słuchać, nikt się nie porywa, nikt nie rozumie.Wybitni profesorowie,hierarchia kościelna i jakieś tam "forum ....", politycy tzw.Elyta, sędziowie,prokuratorzy,służby,kogo by tu jeszcze wymienić....? Przecież to czysta hipokryzja, przepraszam raczej Machiawelizm. Nikt nie chce i nie będzie ryzykował. Zresztą jak można wierzyć, ciągle wierzyć i niezmiennie być "nabijanym w butelkę".W końcu dlaczego ufać orędownikom jow-ów, czy są inni? Przecież już startują w wyborach,tworzą komitety, pełnomocników. Czy naprawdę nie pragną władzy? Czy w ich szeregach nie ma "równych i równiejszych".Wielu zwykłych ludzi nie chcę mieszać się do polityki, a to z tej prostej przyczyny że nie wierzą, także szanownemu Panu. Więc proszę się nie dziwić, że większość jeszcze jako tako myślących w tym chorym kraju wybiera emigrację.
P.S.
Jeżeli zaś chodzi o meritum, to może odpowiedź zawata jest w pracach maturalnych. Któż to może wiedzieć?