Polak nie potrafił?

Brytyjska prasa ujawniła, że jeden z członków ścisłego kierownictwa Irlandzkiej Armii Republikańskiej był agentem brytyjskich służb specjalnych. Ocena tej informacji zależy od tego, po której jesteśmy stronie linii, zwanej kiedyś żelazną kurtyną.

Jeśli po tamtej - nie ma sprawy. Wiadomo skądinąd, że podstawionym przez służby agentem był czołowy belgijski komunista, wieloletni przywódca i ikona tego ruchu. Podobne sukcesy miały na koncie KGB czy enerdowska STASI.

Po naszej stronie żelaznej kurtyny natomiast wszelka sugestia, że któraś z głośnych postaci podziemia lub opozycyjnego salonu intelektualnego mogła być wykreowana na bohatera przez SB lub WSI i ściśle z nimi współpracować, jest wyklinana i wykpiwana w ciemno.
Dowodem przeciwko wszelkim zarzutom jest nieposzlakowana opinia wszystkich, którzy by ewentualnie wchodzili w grę. Bo, jakwiadomo, policje na całym świecie werbują na konfidentów tylko takie osoby, które wydają się podejrzane już na pierwszy rzut oka.

Cudze chwalimy, swoje mamy w pogardzie. Dopuszczenie myśli, że może rodzimi ubecy nie byli rażąco głupsi od Belgów czy Anglików albo że w Polsce mógł się trafić talent na miarę Jewno Azefa (agenta carskiej ochrany i zarazem przywódcy organizacji bojowej rosyjskich socjalistów-rewolucjonistów) - to skrajne oszołomstwo. Wiadomo, że SB nie miała żadnych kapusiów, jeśli, to nic nieznaczących i już nieżyjących, a nawet jeśli w pewnych przypadkach nijak już nie można zaprzeczyć, że ktoś się dopuścił "nieroztropnych czynów", to na pewno - mamy na to jego słowo - nikomu nie zaszkodził.

A już podejrzewać, że jakaś część agentury dobrze uplasowanej w tzw. środowiskach opiniotwórczych przekształcona została po roku 1989 w agentów wpływu (pojęcie w ogóle w polskiej debacie nieznane!) wspierających czynnie model transformacji korzystny dla swych "opiekunów" - no, taka myśl jest zupełnie poniżej wszelkiej krytyki. I my tutaj w porządnym towarzystwie w taki sposób to w ogóle nie będziemy rozmawiać.

Rafał A. Ziemkiewicz