Prawica.net

To co ma obecnie miejsce w Gazie, jest powtórką masakry Palestyńczyków jaka miała miejsce w połowie 2006 roku w Libanie. Nie ma sentymentów, bez znaczenia, czy jest się bojownikiem o wolność swojego kraju, czy tylko stojącym z boku cywilem. Ogromną część zabitych stanowiły kobiety i dzieci. Dodatkowo, totalne wyniszczenie infrastruktury tego małego kraju, który jeszcze kilkanaście lat temu, był zwany "Szwajcarią Bliskiego Wschodu". Południe Libanu zostało prawie w 90 proc. oczyszczone z ludności cywilnej – ponad 1 mln. Palestyńczyków, ratowało się ucieczką na północ.

Tamta agresja odbyła się pod pretekstem "porwania" dwóch izraelskich żołnierzy. Rejon gdzie doszło do „porwania” to farma (Sheba Farm), gdzie już od dawna nie powinien przebywać żaden żołnierz izraelski. Chodziło o rejon, gdzie zgodnie z porozumieniem, Izrael miał wycofać wszystkie swoje wojska, a nigdy tego nie zrobił. W konsekwencji izraelskiego ataku na Liban, zostało zabitych ponad 1100 osób, a ponad 4000 zostało rannych.

Obecna agresja izraelska na Gazę, ma bardzo podobny charakter. Liczba zabitych Palestyńczyków zbliża się do 1000 – głównie cywilów, rannych jest ponad 4000. Podobnie jak w Libanie, tak i w Gazie niszczona jest infrastruktura. Blisko 1,5 mln. ludność tej enklawy – getta – wegetuje w ciemnościach bez prądu, bez wody w kranach, przy notorycznym braku żywności i wybuchach izraelskich bomb (również tych z białym fosforem), przepełnionych szpitalach i w nędzy urągającej ludzkiej godności – otoczeni księżycowym krajobrazem widocznych wszędzie gruzów.

Dla Izraela, zawsze bardzo ważny jest efekt propagandowy, i pod tym względem nie mają sobie równych. Chodzi o w miarę „wiarygodny” pretekst: dlaczego biedni Izraelici znowu musieli rozpocząć kolejną „wojnę obronną”, brutalnie atakując swoich sąsiadów?

Tym razem, izraelska i żydowska propaganda przekonuje, że do agresji doszło na skutek ataków rakietowych ze strony bojowników Hamasu (domowej roboty rakiety, zrobione z uciętej rury z pół kilogramowym ładunkiem trotylu), na przygraniczne izraelskie osiedla i miasta. I rzeczywiście, słuchając takich czy innych – jak zawsze z tego rejonu "uczciwych" – relacji dziennikarskich, można dojść do wniosku, że historia państwa izraelskiego zaczęła się od ataków Hamasu na biedny Izrael, a przed tym, była tam tylko sąsiedzka sielanka i panował bratni pokój.

Otóż, nie. Zawarty był rozejm, który nie był respektowany przez Izrael. Praktycznie, żadna umowa z Palestyńczykami nie jest dotrzymywana przez Izraelczyków, zawierana jest ze względów taktycznych pod potrzeby właśnie propagandy, aby pokazać jak to biedni Żydzi spragnieni są pokoju. Stałym elementem izraelskiej wojny, są ciągłe prowokacje – władze izraelskie uważają, że mają prawo zabić na terenie Gazy każdego, kto w jakiś sposób jest im niewygodny. Przed atakami Hamasu na Izrael, doszło do prawie 30 tego typu zabójstw. Jeszcze do niedawna, mogła to być na przykład wystrzelona rakieta z izraelskiego helikoptera w jadący po drodze samochód. Nieważne, kto tak naprawdę był w samochodzie i kto tam jeszcze przy okazji zginął, w świat i tak poszła informacja o kolejnych zabitych „terrorystach”...

Inna sprawa, to blokada jakichkolwiek dostaw do Gazy, tak aby maksymalnie utrudnić i w specyficznie izraelski sposób "umilać" życie mieszkającym tam Palestyńczykom. Nawet teraz, w czasie prowadzenia operacji wojskowych, nie są respektowane przez Izrael trzy-godzinne okresy zawieszenia działań bojowych w celu dostarczenia podstawowych produktów (woda i żywność) dla mieszkańców Gazy. Z premedytacją zabijani są nawet kierowcy konwojów samochodowych dostarczających żywność, tak aby zastraszyć wszystkich. Naturalnie, z formalnego punktu widzenia, Izrael będzie prowadził w tej sprawie „dochodzenie wyjaśniające”... Nawet w tym już i tak zakłamanym świecie, trudno wyobrazić sobie większy fałsz i hipokryzję.

Kilka międzynarodowych organizacji, które najczęściej – ze względów politycznych – wolały nie wypowiadać się krytycznie wobec Izraela czy też wolały "popadać w milczenie", tym razem publicznie skrytykowały barbarzyńskie poczynania tego państwa. Choćby międzynarodowa organizacja Czerwony Krzyż, oskarżyła Izrael o łamanie wszelkich praw humanitarnych. Izrael za nic ma przestrzeganie międzynarodowego prawa, nie stosuje się do żadnej krytycznej wobec siebie rezolucji ONZ-tu.

Taka sytuacja, wywołuje bezradność i bezsilność po stronie Palestyńczyków, prowadzi do aktów desperacji i do niespotykanej nigdzie indziej frustracji. To stąd możemy później oglądać te dramatyczne obrazki kładzenia się obojętnych na śmierć ludzi pod gąsienice izraelskich czołgów czy buldożerów niszczących domy, młode kobiety gotowe poświęcić swoje życie w desperackich samobójczych aktach czy kilkuletnich chłopców rzucających kamieniami w izraelskie pancerze, później ginących od kul izraelskich okupantów.

Cel Izraela jest tutaj jasny i ciągle taki sam: totalne wyniszczenie Palestyńczyków, zmuszenie ich do ucieczki i zajęcie ich ziem pod przyszłe osiedla żydowskie. Jest więcej niż pewne, że przy dotychczasowej polityce w perspektywie 20-40 lat (a może szybciej), strefa Gazy przestanie zupełnie istnieć. Zamiast jak do tej pory ponad 3 mln. wysiedlonych ze swojej ziemi Palestyńczyków, będzie ich na świecie ponad 5 mln., a Izrael zasilony kolejnymi setkami tysięcy żydowskich imigrantów z różnych krajów, zajmie tereny jeszcze dzisiaj należące do Palestyńczyków. Takie są plany i nieubłagana logika izraelskich działań.

Świat niby na to patrzy, ale do tego stopnia się zmienił, że tak naprawdę, funkcjonujemy w "demokracji" medialnej – czyli, nieważne jak było naprawdę, ważne jak to media przedstawiają. W czyich rękach są te "narzędzia" medialnej "demokracji", to łatwo sprawdzić niemal w każdym włączonym telewizorze. Stąd takie potworne zakłamanie, związany z tym autentyczny strach dziennikarzy, polityków przed mówieniem i pisaniem prawdy. Prawda o Izraelu, o izraelskich zbrodniach, o państwie rasistowskim jakim jest współczesny Izrael (właśnie wprowadzono zakaz dla jakichkolwiek arabskich stowarzyszeń i partii w tym kraju...), po prostu się nie opłaca, na tym nie da się zarobić, co najwyżej „po nosie”. Co innego o Tybecie, tutaj ryzyka praktycznie nie ma żadnego, tak tu można się popisywać. Niestety, współczesna „demokracja” medialna najczęściej kojarzy się z kundlizmem.

Jak w praktyce ten medialny przekaz wydarzeń z Bliskiego Wschodu wygląda, to najlepiej chyba widać na przykładzie CNN. Senior korespondent CNN (mniejsza o nazwisko), przekazuje korespondencje z Izraela z jakiegoś pustego parkingu, gdzie przykucnięty, przejętym głosem opowiada, jak to zaraz może tutaj spaść rakieta Hamasu. I tylko gdzieś daleko, daleko w oddali widać łuny i dymy unoszące się nad Gazą. Ale akurat, tam gdzie jest autentyczna wojna i "piekło na ziemi", żaden zachodni korespondent relacji nie przekaże. Izrael wprowadził ścisłą blokadę dla dziennikarzy i korespondentów, bo jeszcze przypadkiem świat mógłby usłyszeć trochę prawdy. Okazuje się, że w sprawach Bliskiego Wschodu najbardziej wiarygodną i najmniej zakłamaną jest arabska Al Jazeera.

Oczywistą sprawą jest, że Izraela i Żydów nie można krytykować. Każdy, kto odważy się to zrobić, czy to jakiś natchniony polityk, dziennikarz, pisarz albo duchowny, to może znaczyć tylko jedno: uprawianie propagandy Hamasu. Nie mówiąc już o takim szczególe, że taki desperat automatycznie staje się antysemitą. Chociaż w tym przypadku, to trochę może być problem, bo Arabowie to też semici. Aby czasem nie wyszło, że największymi antysemitami i rasistami są sami Żydzi...

Co na to wszystko Ameryka z nowym prezydentem? Prezydent elekt jakoś dziwnie zaniemówił w tym temacie, wygrał wybory obiecując każdemu zmiany, zmiany, zmiany. Ale jakoś nie przypominam sobie konkretnego pytania z kampanii wyborczej: jaki jest nowy plan prezydenta Obamy dla Bliskiego Wschodu? Czy będzie jakiś nowy plan, czy też stary w nowym opakowaniu? Wkrótce się o tym przekonamy. Nie ulega wątpliwości, że uchronić Izraelczyków od samych siebie, mogą jeszcze tylko Amerykanie.

To co ma miejsce w stosunku do Palestyńczyków, jest zbrodnią na tym narodzie. Paradoksem historii jest to, że zbrodni tej dokonuje naród, który nie tak dawno, sam przeznaczony był na wyniszczenie.

Krzysztof Wojciechowski
Ottawa, Kanada
inne teksty autora...