Kiedy amerykański błazen promował w Polsce swój Strach, elity rzucały się rozpaczliwie do pomocy, stwierdzając potrzebę "rozliczenia się Polaków z własną historią". Inaczej mówiąc - każdy naród ma w swej historii wstydliwe sprawy, natomiast Polacy mają ich wyjątkowo dużo i idealizując swoją historię, cały czas nie chcą przeprowadzić bolesnego rachunku sumienia, etc. etc. Jest to rzecz niezmiernie ciekawa w zestawieniu z kubłami antylustracyjnych pomyj, jakie ci sami ludzie wylewali na chociażby książkę udowadniającą esbecką przeszłość gdańskiego elektryka.

Ale jest to taktyka oczywista - narodem przepraszających za swoje istnienie zakompleksieńców rządzić dużo łatwiej, zatem wzbudzanie głębokiego poczucia winy za popełnione przewinienia i niepopełnione zbrodnie leży w interesie kosmopolitycznych elit. I niech się znajdzie coś, z czego Polacy dumni być mogą i być powinni - sposobem współczesnych pseudoartystów należy to unurzać w kupie łajna, bo wówczas traci to niebezpieczny urok, który Polaków mógłby zwieść.

I właśnie w ostatnich dniach wypłynęła informacja o tym, jakoby miał powstać - dzięki Bogu prawdopodobnie bez dotacji finansowej podatników - film Tajemnice Westerplatte, którego głównym zadaniem, jak można wywnioskować z recenzji scenariusza, miałoby być zmieszanie z błotem legendy polskich bohaterów II wojny światowej. Jak powiedział prasie dr Andrzej Drzycimski:

– Będę krzyczał w tej sprawie aż do upadłego. W tym scenariuszu zobaczyłem na Westerplatte tchórzy i pijaków. A major Sucharski jawi się jako psychopata. Dąbrowski też nie jest pokazany w lukrowym świetle. To człowiek, który bawi się bronią, przykładając ją do głowy żołnierzom.

W całym zamieszaniu brakuje jeszcze tylko tego, żeby Major w wolnych chwilach pomiędzy piciem wódki a graniem w karty roił plany budowy "polskich obozów koncentracyjnych" i próbował je podsunąć Niemcom, rzecz jasna przy ich zdecydowanym oporze.

I to ma być "bolesna prawda", do obrony której rzuciły się już co głośniejsze i co bardziej niepełnosprytne humanizdy. Wnioskować zatem można, że podobne cyrki "rozliczeń z narodową historią" pojawiać się będą coraz częściej, ponieważ chłonność elit na tego typu durnotę jest nieskończona i obrzęki na dłoniach od oklaskiwania coraz to nowych objawień ledwo zdążają się goić.