Jest standardem gdzie? Akurat Pan Donald Tusk, nawet jeśli ma tzw. "książkowe" wyniki badań stanu zdrowia, nie jest zdolny do pełnienia swoich funkcji, co udawadnia w każdym dniu sprawowania urzędu Prezesa Rady Ministrów. Więc w tym przypadku wiedza o stanie zdrowia nie ma znaczenia. A jeśli przyjmiemy że generalnie może mieć, to jaka choroba uniemożliwia, według Pana, sprawowanie swoich funkcji przez rządzących (wyłączając oczywiście choroby psychiczne, ale i w tym przypadku wyniki mogą być nie miarodajne, bo dajmy na to Pan Palikot - ma glejt, że jest zdrowy pod tym względem, a każdy widzi, że nie jest)?

Jestem wesoły Romek

Teraz powinno się śpiewać "wesoły Donek".

Na marginesie stawiam pytania dla zwolenników tego typu badań:
Jak szczegółowe powinny być te badania?
Czy powinny obejmować sferę psychiki?
Gdzie jest granica jawności w ogłaszaniu wyników?
Czy opozycja powinna mieć wgląd w wyniki i sposób przeprowadzania badań?
Na czyj koszt mają się odbywać (NFZ finasuje tylko podstawowe)?
Czy politycy nie powinni mieć tzw. kart zdrowia podobnych do tych jakie mają prostytutki w domach publicznych (na Zachodzie)?
Jakie choroby dyskwalifikowałyby osobę w pełnieniu funkcji państwowych? Kto ma o tym decydować?
Czy rozszerzyć ewentualne regulacje prawne na samorządowców?

Wystarczy?