gdzie jest pieszczoch michnikowszczyzny, dawna Unia Wolności, czyli na marginesie.

Lechu stał się rodzajem fetyszu dla michnikowców, którzy bronią go, bo muszą bronić również siebie. Wizja świata według nadredaktora coraz bardziej się rozpada, stąd chyba wynika rozpaczliwa próba samoobrony przez głaskanie Lecha po główce. Mnie wydaje się jednak, że godzina skutecznej obrony już minęła, a "Gazeta" pozostanie w narożniku. Bardzo mnie cieszy to, że redaktorzy z Czerskiej nie zdołają odwojować umysłów Polaków, bo nie zaklajstrują Internetu.

Prawica RP (partia polityczna)

Vivat contrarevolutio conservatrix! Exercitus Catholicus Regius

swoich kolejnych uwikłanych współpracowników, aby chociaż przez jakiś czas ratować spadający w przepaść nakład.
Odeślą w niebyt paru zasłuzonych autorów, skażą ich na wieczne potępienie, ale zapłacą im za to do końca ich dni. W ten sam sposób wywiady traktują swoich agentów - wysyłając ich na drugi koniec świata, gdzie wygodnie żyją na koszt firmy.

Potem powiedzą: oczyściliśmy nasze stajnie z gnoju i już jesteśmy czyści. Możecie nas czytać nawet na niskich obcasach i w moherowych beretach. Jesteśmy dla was.

I ludzie to kupią.
--------------
aribo.pl/jerzykalwak

/Przytaczam tekst redaktora Colasa Bregnon z Nuda Veritas Vox Populi/

Wiwisekcja Lecha Wałęsy

Czytelnicy!
Jestem pod wrażeniem książki o Wałęsie. Wiedziałem i spodziewałem się że może był on w jakiś sposób obiektem zaintetresowania SB ale detale i starannie zebrany materiał faktograficzny mówią same za siebie. Wszystko to czego nauczyłem się i zrozumiałem, skłania mnie do twierdzenia co następuje.

Przewrót polityczny w Polsce był przygotowywany od lat siedemdziesiątych gdy elity rządzące zrozumiały że siedzą na wulkanie który przy ponownej erupcji może być dla nich zgubny.

Wtedy zapadła decyzja do wywołania „kontrolowanego wybuchu”.

Drugim motywem była chęć odejścia od zasady, wprowadzonej jeszcze przez Gomułkę, ideologicznej nędzy i stworzenia systemu pozwalającego na cieszenie się nagromadzonymi za czasów PRLu dobrami.
Tendencje takie nasiliły się szczególnie gdy Gierek zaczął bez pojęcia zaciągać pożyczki na zachodzie i wydawać je z jeszcze większym brakiem odpowiedzialności.
W tym też czasie idolem młodzieży, mimo że jeszcze socjalistycznej, nie była już przodująca dojarka panna Lodzia, sztygar Pstrowski (Chcesz się udać na sąd Boski, pracuj tak jak górnik Pstrowski) czy jego stoczniowy ekwiwalent Marchewka.
Idolem natomiast zaczął być „Czerwony Książę”, nieudany potomek premiera Jaroszewicza, który z Pstrowskim miał tyle wspólnego, co ja z Wałęsą.

Jaroszewicz udawał zachodniego typy playboya, tatuś zafundował mu posadę kierowcy rajdowego i pamiętam obiecujący młodzieniec ujeżdżał Audi-Quatro, bez żadnych szczególnych rezultatów.
Z tą różnicą że zachodni złoci młodzieńcy bawią się za pieniądze tatusiów, nasz Czerwony Książę hulał za państwowe, czyli nasze, moje też.

Po Jaroszewiczu ruszyła lawina. Zaczęto interesować się możliwościami założenia konta w Curysiu (Zurich) wyjazdach do Paryżewa a nawet zagranicznych inwestycji, chćby takich jak polsko – grecka spółka Athenian Tankers, która z taką bezwzględnością ekspoloatowała polskich marynarzy, że jest to nawet ewenementem w już i tak niskich standartach powielanych przez kraje Taniej Bandery.
Nie mówiąc o tym że ludzie będący właścicielami w/w firmy odpowiedzialni są za tragiczną śmierć 29 polskich obywateli (tragedia „Athenian Venture”). Przekazali (tak przekazali – oznacza to że za darmo) tej greckiej firmie należący do Polskiej Żeglugi Morskiej tankowiec „Karkonosze”, który zakupiony został w Szwecji a charakteryzował się tym że pękał już od momentu gdy został zwodowany.
Właściciele Athenian Tankers doskonale zdawali sobie sprawę że tankowiec może się w każdej chwoli rozlecieć dlatego szybko oddali go innej, specjalnie dla pływającej trumny „Karkonoszy” założonej firmie Patron Marine, która posiadała tylko jeden statek – „Athenian Venture” (taką nazwę nadał „Karkonoszom” grecki właściciel firmy, nota bene, wychowany i wyedukowany w PRL, Minos X. Kiriakou) . Gdy ten zatonął spółka, wzięła 8 milionów dolców odszkodowania (gdyby sprzedano go na złom zarobiliby nie więcej niż milion), zbankrutowała, a my naród polski mieliśmy przez ostatnie 20 lat na utrzymaniu 43 sieroty, (z tego 13-cioro straciło obojga rodziców) i 19 wdów pobierających niewielką rentę z ZUS.

Podobnych interesów było wiele. Najpopularniejszym sposobem „zrobienia kasy” było branie prowizji za zakup licencji, fabryk, systemów produkcyjnych etc.
Taką jestem przekonany, słono posmarowaną transakcją był zakup licencji na traktor Massey-Fergusson, mimo że mieliśmy własny, dobrze się spisujący Ursus i w połowie już nagraną współpracę z czeskim Zetorem.
Po krótce przypomnę tu liczne zalety Masseya: śruby były w calch i nie pasował do nich żaden polski klucz, to Ursusa wszystkie.
Massey nie posiadał wałka zasilającego pozwalającego napędzać maszyny rolnicze, jak kosiarkę, snopowiązałkę itd.
Ursus miał taki wałek i opracowane modele szeregu maszyn z którymi mógł współpracować, na polu w ogrodzie i zagrodzie (a tak, tak, być mógł nawet napędem do agregatu prądotworczego).
Na dodatek Ursus był toporny i prosty, Massey zbyt skomplikowany i często się psuł.
Nie wspomnę już o licencji na produkcję sztucerów myśliwskich Hungar, których lufa po kilku strzełach wyginała się od ciepła i strzelano Panu Bogu w okno), czy aparatów do produkcji soków owocowych z USA.
To była śmieszna historia, otóż soki np. jabłkowe muszą być filtrowane, jako wkład filtracyjny służyła słoma, tak SŁOMA, z tą różnicą że z jakiś powodów nasza polska nie „robiła”, słoma musiała być amerykańska - kukurydziana. Tak więc aby produkować soki jabłkowe na amerykańskich maszynach trzeba było kupować za dewizy słomę.

Ktoś na tym wszystkim zarabiał ale kto, nie zostało to nigdy wyjaśnione.
Wyjaśnienie nie pasowałoby do schematu starannie opracowanego planu zmiany socjalizmu na kapitalizm.

Wróćmy jednak do Wałęsy.
SB i ich mocodawcy ju w latach 70-tych szukali kogoś kto mógłby być posłuszną marionetką i dać się bez problemów kontrolować i prowadzić za rączkę.
Wybór padł na Lecha Wałęsę, który miał pecha ciutkę za głośno gardłować w czasie rozruchów w 1970 roku.
Zawsze się naiwnie dziwiłem obserwując to co się działo w Polsce, jak ktoś mający na utrzymaniu żonę i sześcioro dzieci jest w stanie zwalniać się i być zwalnianym z pracy i na dodatek w jakiś sposób, załatwiać sobie olbrzymie jak na standarty polskie mieszkania, kosztujące w sumie tyle że zwykły sztoczniowy elektryk musiałby pracować, aby na nie odłożyć, około 500 lat.

Po przeczytaniu książki zrozumiałem to zrozumiałem też jeszcze jedno, co może wydawać się straszliwym paradoksem.
STAN WOJENNY był ogłoszony aby uratować pozycję Wałęsy na „tronie” szefa Solidarności.
Popatrzcie tylko, grupa niechętna Wałęsie wiedziała o nim już tyle że z łatwością mogli go zdeskredytować.
Wtedy poleciałaby jego głowa.
Gdyby zaś na jego miejsce przewodniczącym solidarności został np. inteligent Gwiazda, wtedy nie potrzebowałby Gieremka, KORu z jego żydowskimi członkami-doradcami (tylko głupi potrzebują doradców, Gwiazda nie był głupi, Wałęsa tak) a towarzysze z UB straciliby kontrolę nad całym procesem tworzenia się nowej Polski, bo Gwiazda, czy Walentynowicz nie byli kolaborantami.

Tak że po ogłoszeniu stanu wojennego, który nie był tak naprawdę koniecznością polityczną, jak to bajał Jaruzelski, był posunięciem mającym uratować kontrolę nad Polską.
13 Grudnia było doskonałą datą, zbliżały się święta, było bardzo zimno a tylko te dwie okoliczności powodowały że wielu nie kwapiło się do strajków okupacyjnych manifestacji etc.

Lesiu natomiast otrzymał załużone wakacje w Arłamowie.
Mógł tam do woli pić, palić i prowadzić niekończące się dyskusje na temat przyszłej Polski.
Musiał też dostać troszkę jak mówiono „na otrzeźwienie” bo władza zaczęła mu już nieco uderzać do głowy.
Tu potwierdziły się stare przysłowia ludowe „nie masz większego tyrana jak z chama wyjdzie na pana” i „chcesz poznać chama, daj mu władzę”.

Dano Lesiowi alternatywę, albo będzie tańczył jak mu zagrają, albo zniszczą go korzystając z przepisów stanu wojennego.
Zdecydował się tańczyć... a taniec ten bez przerwy trwa od roku 1970.

Pytanie jak długo?

Napisał: Colas Bregnon

Do swojego programu Monika Olejnik zaprosiła gen. Czempińskiego i Janusza Kaczmarka. Obaj twierdzili, że książka Cenckiewicza i Gontarczyka jest nic nie warta. Zwłaszcza przekonywał o tym Kaczmarek. Czempiński tłumaczył siebie i Milczanowskiego z nielegalnego dostarczenie mikrofilmów i teczek Wałęsie. Sugerował, że w kopercie którą zwrócił Wałęsa były wcześniej usunięte dokumenty plus wspomniane mikrofilmy z zaznaczeniem otwarcia jej wyłącznie za zgodą LW. Naciskany o mikrofilmy Czempiński, twierdził, że nic szczególnego one nie zawierały. Jeśli były bezwartościowe, to co miałyby robić w zalakowanej kopercie w sejfie szefa UOP-u? Dowodzi to, że Czempiński kłamał jak z nut. Milczanowski także. Obaj powinni trafić do prokuratora za udział i pomoc w okradaniu i niszczeniu tajnych dokumentów. Czy kiedyś to nastąpi? Oby...