Od dłuższego czasu nie oglądam telewizji, bo nie jest ona ani źródłem wiarygodnych informacji, ani tym bardziej rozrywki, która by mnie zadowoliła. Czasami tylko śledzę sposób podania jakiejś aktualnej wiadomości w stacjach komercyjnych i tej quasi-publicznej.
Wczoraj prześledziłam relacje z 9 Parady Schumana w Warszawie, co utwierdziło mnie w przekonaniu, że nie zniesiono jeszcze abonamentu, a już TVP niczym nie różni się od innych stacji. Ten sam ton, ta sama retoryka, znana co starszym z relacji 1-majowych w słusznie minionej epoce. Tylko kolor się zmienił: z biało-czerwonego na żółto-niebieski. Choć władza już nie na trybunach, patrząca z góry na gawiedź, ale zbratana z nią uściskami rąk i połączona wspólną pieśnią.
Kreowanie polskiej Arkadii, w której panuje miłość, szczęście i żyje się lepiej wszystkim, jest kolejnym zabiegiem socjotechnicznym, w którym musi brać udział rząd (i władze Warszawy), a który „kupiła” nieświadoma młodzież, stęskniona rozrywki na świeżym powietrzu. Balony, darmowe koszulki, chusty z flagą unii, kolorowy festyn z kupą śmieci i ulotek dla euroentuzjastów, a raczej tych, którzy byli nieświadomi, że wzięli udział w wielkiej manipulacji. Młodzież, w większości gimnazjalna, której wypowiedzi w TVP szokowały pustką i głupotą i rodziny z dziećmi, które z powodu nieczynnych hipermarketów, potraktowały festyn jako rekreację na świeżym powietrzu.
I gwóźdź programu – nagroda dla WG przyznana przez fundację, za krzewienie wartości europejskich, którą odebrał redaktor naczelny, Adam Michnik.
I tylko króciutka wzmianka przeciwników, która z racji tematu rybnego, wypadła blado i nieprzekonująco.
Szkoda, że te kilka tysięcy osób, biorące udział w paradzie, jak podały media, nie zdają sobie sprawy, że już wkrótce, nasza Polska będzie jednym wielkim śmietnikiem unijnych odpadów, które wielkimi tirami codziennie przekraczają nasze granice. Dziękujemy ci, Unio. Dziękujemy ci, Schengen.