100 dni, czyli korrida klonów

Na sto dni rządu Donaldowi Tuskowi nie śpiewano "Sto lat". Gabinet jest dość bezbarwny. Nazwiska ministrów trudno zapamiętać. Robią wrażenie, jakby ktoś ich pokserował, czy poklonował i rozesłał w pudełkach po resortach.

Rząd jest atakowany, że mało projektów ustaw. Pokserowani ministrowie ich nie napisali. W dzień studniówki też zachowali się tak samo. Nagle zaroiło się od inicjatyw ustawodawczych. Podatek liniowy, 11 tyś pensji dla lekarzy, zniesienie finansowania partii. Szybko jednak okazało się, że zostały sklonowane tylko w umysłach polityków na oczach kamer. Realnie ich nadal nie ma.

Dokładnie tak samo było za czasów rządów PiS. Też cyklicznie odbywała się konferencja prasowa. Mówiono, że właśnie wnoszone są bardzo ważne projekty zasadniczo reformujące Polskę. Telewizje pokazują ciągle tą samą konferencję, czy też została ona klonowana i każdy polityk ma swój, choć taki sam jak inni egzemplarz?

Klonuje się wszystko i wszędzie. W Hiszpanii sklonowali byka, bo był szczególnie dobry do korridy. Koszt dwanaście tysięcy euro. Z bykami na korridzie, to jeszcze pół biedy. Ale np. wyścigi konne, w których biegnie pięć takich samych koni. Wystawa psów rasowych.

Jaki to będzie miało sens? Mniej więcej taki, jak obecnie demokratyczne wybory. Bez interwencji genetycznych w społeczeństwach masowo-konsumpcyjnych wszystko wygląda jak sklonowane. W świecie demoliberalnej polityki każdy może wybrać kandydata, jaki mu się podoba. Ale te partyjne produkty, daremnie trudzą się przed kamerami, żeby pokazać swoją odmienność. Czy naprawdę cokolwiek by wniosło w sprawę, gdyby faktycznie byli sklonowani także fizycznie i mieli identyczne nie tylko wypowiedzi, ale i twarze?

Miała być sama miłość, a jest rozmnażanie bezpłciowe przez klonowanie. Sklonowani politycy, sklonowane gazety, programy telewizyjne, piosenki, sklepy, hamburgery, samochody i krawaty. W tym bezmiarze wolności i indywidualizmu trudno znaleźć cokolwiek oryginalnego. Nuda.