Znowu potrzebna koza

Na początku stycznia (8-go) wyraziłem radość z wznowienie mojego procesu sądowego. Jestem tzw. kuriozum – oskarżony cieszy się, że go wreszcie zaczęli sądzić. Proces jak wiadomo ciągnie się od dawna, a od grudnia 2006 r. do stycznia 2008 r. w ogóle uległ przerwaniu. Stąd jako ilustrację mojej sytuacji procesowej przytoczyłem anegdotkę o radości z pozbycia się kozy:

"Pewien ubogi Żyd przyszedł do rabina z prośbą o radę. Użalał się nad swym losem bowiem z żoną, czwórką dzieci i teściową gnieździł się w jednej izbie. Na to rabin – ty kup sobie kozę. Po dwu tygodniach Żyd przychodzi z pretensjami do rabina bowiem obecność kozy i zaduch w izbie są nie do zniesienia. A rabin – to teraz ty sprzedaj kozę. Następnego dnia Żyd przybiegł do rabina z podziękowaniem – o rabe, kozy nie ma co za ulga."

Niestety, moja radość była chyba przedwczesna. W styczniu sąd wyznaczył sześć terminów rozpraw. Ostania miała odbyć się dziś, ale została odwołana. Jednak nie tylko ona. Wspominałem, że prokuratura wnioskowała o przesłuchanie ok. 80-ciu świadków. Z tej liczby zostało kilku i klops. Świadkowie, wzywani przez sąd, uporczywie nie stawiają się.

Np. świadek oficer dawnego WSI udaje, że jest za granicą, chociaż wiem, iż jest w kraju. Inny świadek był przez mojego znajomego widziany w stanie „wskazującym na spożycie” brudnego i obszarpanego, leżącego pod mostem. Ten świadek, dawniej wysoki oficer WP, jest alkoholikiem i kompletnie wykoleił się. W efekcie poza pierwszymi dwoma rozprawami, gdy świadkowie po części stawili się, pozostałe terminy okazały się bezskuteczne.

Jako zdyscyplinowany podsądny jadę więc w oznaczonym terminie do Warszawy, do sądu, zjawia się prokurator, mój obrońca, wchodzimy na salę. Protokolant wzywa świadka, a świadka nie ma. Sąd zarządza przerwę. Czekamy na następnego – nie ma.

I tak do końca, gdy sąd oświadcza, że wobec niestawienia się świadków spotkamy się w następnym terminie. Na poprzednim posiedzeniu sąd uznał, że skoro nie ma pewności co do świadków dzisiejsza rozprawa (29.01.) jest odwołana. Mogę więc rozważać w domu swoją sytuację. W lutym ma być też sześć rozpraw?

Znajoma, która czytuje mojego blog’a poradziła, abym „kupił” kolejną kozę.