No i proszę… Jeszcze kilka miesięcy temu nasza prasa rozpisywała się o tym, jak analitycy z Banku Światowego zachwalają naszą reformę emerytalną. A tu taka niespodzianka: analitycy OECD przestrzegają, że „wdrożony w Polsce system emerytalny może prowadzić do zagrożenia ubóstwem osób o niskich zarobkach”. No i co ci „zagrożeni ubóstwem” zrobią? Chyba nie będą zadowoleni.

Chyba się niektórzy „analitycy” zorientowali, że w wyniku reformy – zbawiennej podobno dla finansów publicznych – może dojść do „zagrożenia ubóstwem osób o niskich zarobkach”. Średnia stopa zastąpienia (czyli pierwszej emerytury do ostatniej pensji) dla zarabiających najmniej wynosi w krajach OECD 83,2%, a dla lepiej zarabiających 60,6%. W Polsce po reformie będzie to odpowiednio 74,5% i 77,1%, podczas gdy przed reformą wskaźniki te wynosiły odpowiednio 96,1% i 69%. Może to spowodować, zdaniem analityków OECD, „większą presję na system pomocy społecznej”.

Czy coś się zmieniło przez te kilka miesięcy w polskim systemie emerytalnym? Czy może analitycy zmienili zdanie? Czy może w końcu doszli do wniosku, że już teraz trzeba powiedzieć ludziom prawdę, bo za rok, jak pierwsze kobiety zaczną pobierać emerytury z OFE, to się ludzie zorientują, że te emerytury z OFE są tak samo dużo warte, jak kiedyś „świadectwa udziałowe” w Programie Powszechnej Prywatyzacji.

I tylko zaczynam się złościć z zazdrości, że ci wszyscy analitycy, za te wszystkie sprzeczne ze sobą analizy, biorą ciągle jakieś honoraria...