Czarownicy i magowie

AIN AINGARP ACRESO GEWTEL AZ RAWTĄ WTE IN MAJ IBDO.

Przesłanie to, umieszczone na ramie lustra, które odczytał Harry Potter, możesz i Ty czytelniku rozszyfrować bez trudu.
Odnalazłam go, gdy ostatni tom Czarodzieja trafił na polski rynek i rozpętał , jak zwykle, burzliwą dyskusję na jego temat.
Nawet kosciół nie był jednoznaczny wobec fenomenu ucznia z Hogwartu, bo w 2003 roku, po wydaniu 4 tomów epopei Rowlings, kardynał Joseph Ratzinger, ówczesny prefekt Kongregacji Nauki i Wiary napisał, że sprawa Harrego Pottera to "subtelne uwodzenie, które oddziałuje niepostrzeżenie, a przez to głęboko, i rozkłada chrześcijaństwo w duszy człowieka, zanim mogło ono w ogóle wyrosnąć".

Uwiedzeni przez królestwo fantazji to 500 milionów czytelników z ponad 6o krajów, którzy uwierzyli, że mogą osiągnąć to, czego pragną. Uwodzicielem jest autorka HP i cała machina wydawnicza, reklamowa i finansowa, która działa , w myśl idei książki, że wszystko jest dozwolone, jeśli służy własnemu interesowi.

Jaką cenę płaci młody czytelnik, który z chęci doświadczenia czarodziejskiej mocy, godzi się na bezprawie panujące w Hogwarcie, gdzie nie obowiazują żadne regułu międzyludzkie, na promowanie egoizmu, pragnienie bycia "niczym Stwórca".

We współczesnym, racjonalnym świecie, na który mamy tak znikomy wpływ, iluzja mocy wpisuje się w niechlubny kontekst pogańskiej rewolucji, zainteresowania okultyzmem, New Age, satanizmem . Harry Potter jest zlepkiem wspomnianych, w stronę których zwracają się, szczególnie ludzie młodzi, żyjący w świecie konsumpcji.

Kościół zmienił zdanie w stosunku do powieści, na konferencji prasowej w Watykanie, przy okazji publikacji dokumentu New Age, ojciec Peter Fleetwood powiedział: "Nie sądzę, żeby ktokolwiek z nas dorastał bez wyimaginowanego świata wróżek, czarowników, aniołów i wiedźm. Nie są one czymś złym i nie są sztandarem ideologii antychrześcijańskiej. Pomagają dzieciom zrozumieć różnicę między dobrem a złem".

Tymi słowami , które są słuszne i oczywiste, zaprzeczył jednocześnie znajomości utworu.

A co na to sama autorka? Mówi, że nie wierzy w magię lecz w wyobraźnię, a książka niesie pozytywne wartości jak wiara w zwycięstwo dobra, siłę przyjaźni, wierność, odwagę, lojalność.
Nie jest to do końca prawdą, bo HP łamie konwencje baśni, w której widoczna polaryzacja świata (dobro -zło), prowadzi do zwycięstwa tego pierwszego. Przez uśmiercenia pozytywnego bohatera, jakim był Cedrik, jest powieść HP thrillerem i horrorem, w którym zło - uosobione przez Voldemorta, staje się realnością.
W powieści nie ma też, jak w baśni, miejsca na tajemnice. Czary to sprawa manipulowania ludźmi, wyrachowanie, kształtowanie ich wedle własnej woli. Jaka jest w tym rola czarowników i magów?
Współczesny świat jest ich pełen. Czarownicy mogliby powiedzieć tak: Istnieje we mnie czynnik psychiczny, który wymyka się całkowicie mej woli, który prowadzi do nieoczekiwanych zachowań, niekonwencjnalnych stwierdzeń, nieuzasadnionych czynów, które na dodatek podziwiam".
Magiem natomiast może zostać każdy. Tym różni się od czarodzieja, że zna system, w którym się porusza i umie go wykorzystywać.
Magowie, to ludzie oświeceni, których pochodzenie jest uniwersalne. Są mężczyznami i kobietami. Występują we wszystkich krajach, orientacjach, partiach, grupach wiekowych. Bywają osobnikami dymamicznymi lub mniej, i są zagrożeniem dla ustalonego porządku.
Gdy Lech Wałęsa obiecywał 100 milionów dla każdego, nie był czarodziejem, był magiem, tak jak Donald Tusk, kreślący wizję drugiej Irlandii.
Wg magicznych tradycji należą oni do pierwszej z dziewięciu rady bractwa akaszy, władającego sferą umysłu. Powiązani są z mówcami marzeń, tworząc luźny związek szamanów, władających sferą ducha. Dzielą się na szamanów wioskowych i szamanów miejskich, tych od mediów.
Magowie ekstazy, władający czasem, czczą wulgarnych, pijanych i zaćpanych, a wulgarność tłumaczą jako halun czy przywidzenie alkoholowe.
Magowie zakonu Hermesa, podążający jego śladem , władają sferą siły. Przykładami są ekscentryczni bogacze w Mybachach, którym pieniądz otwiera wszystkie drogi życia.
Są też magowie nauki, szaleni i ekscentryczni naukowcy władający sferą meterii czy wirtualni adepci, tworzący grupę przebudzonych hackerów. Władają sferą korespondencji na równi dobrze z Pocztą Polską czy Urzędem Ochrony Danych Osobowych.
I ostatnia grupa, tzw. opustoszali, która skupia w swych szeregach wszystkich pozostałych, którzy zboczyli ze ścieżki swych mentorów; są niezorganizowani (bez partyjnego przydziału) i mogą dołączyć do każdej sfery, jesli będzie to opłacalne.
Jak więc widać, siła rażenia Harrego Pottera jest nieograniczona. Nie bez znaczenia jest też nazwisko bohatera. Potter, czyli garncarz. To rzemieślnik, który całkowicie panuje nad materiałem i narzuca mu odpowiedni kształt.
Więc choć jesteśmy ulepieni z gliny nie dajmy się magom i garncarzom!