Nie jest zajęciem zbytnio ambitnym krytykowanie naczelnej idei guru środowiska, którego pozycja jest już na tyle słaba, że nawet pokrewna ideowo telewizja (TVN) nie miała oporów przed wyemitowaniem filmu w to środowisko godzących. Jednak idea ta krąży niczym widmo nad III RP, więc warto byłoby się do niej pokrótce odnieść.

‘Chmielna subkultura’ nazywa się elitą i na tym jej elitarność się kończy. Tzn. elitarność kończy się na lansie. Na lansie w każdym znaczeniu i pod każdą postacią. Na bluzie, którą dostało się od ciotki z Nowego Jorku, na okularach o niebywałym kształcie, na zdjęciu na gronie przed słynnym butikiem w Paryżu etc.

mówienie źle o Bronisławie Geremku jest uzasadnione nawet godzinę po Jego odejściu spośród żywych

Euroentuzjastom, gotowym bez namysłu przyjąć każdą dyrektywę wydaną przez Unię najłatwiej wszystkich przeciwników politycznych zakwalifikować jako ciemnogród, wrogów Europy, zwolenników zaścianka etc. W bezkrytycznej apologii UE nie zastanawiają się nad możliwymi alternatywnymi kierunkami jej rozwoju.

Ludziom, którzy pieczołowicie pracują i poświęcają dużo czasu na badania historyczne nie można karać tylko dlatego, że wnioski przez nich wyciągnięte są „niepoprawne politycznie”. Na razie prawda jest jasna. Ale może ktoś dojdzie do nieznanych, a ciekawych informacji i zrobi się interesująco?

A może – tu wracam do tezy z poprzedniego akapitu – dziennikarze "Wyborczej" wcale tak nie uważają? Może podchodzą do Maleszki tak, jak jeden z młodych fotografów w redakcji, który nazywa go świetnym redaktorem, a na uwagę o długoletniej współpracy z bezpieką odpowiada: „"o właśnie, i jeszcze ta jego fascynująca przeszłość", a Maleszkę wyrzucili "pod publiczkę"?

Mirosław Dzielski zgłosił pod koniec lat 80. postulat umowy z partią komunistyczną, polegającej na zmianie gospodarki socjalistycznej w gospodarkę wolnorynkową, przy jednoczesnym braku zmian politycznych. Zakres wolności obywatelskich miałby się poszerzać w sposób ewolucyjny, wraz z rozwojem systemu gospodarczego. Zrobiono akurat dokładnie odwrotnie.

Działanie lewicy wyraża się więc w nieustannym dążeniu do znalezienia grupy, której bronienie przysporzy jej poparcia społecznego. Kiedyś taką grupą byli robotnicy, teraz – geje (organizacje seksualne), czy kobiety (ruchy feministyczne). Z robotnikami manewr się nie udał, co więcej – to w dużej mierze właśnie ich bunt doprowadził do upadku systemu komunistycznego.

Wałęsa, będąc politykiem brutalnym nie może się dziwić, że traktowany jest równie brutalnie. Usprawiedliwiam nie tylko ataki na Wałęsę, ale też np. na profesora Władysława Bartoszewskiego, bez względu na szacunek, jakim go darzę. Nazywając elektorat PiS-u „bydłem” sam postawił się on w sytuacji uczestnika brutalnej walki politycznej.