Pierwsze sceny filmu - pierwsze zdanie-klucz - podpowiada, że jest to spór o lojalność albo nawet o wierność

W którymś miejscu książki Ryder mówi coś takiego: Na pierwszy rzut oka ci katolicy to zupełnie zwykli i normalni ludzie. Ale w pewnym momencie okazuje się, że tak nie jest, oni w czymś są zupełnie różni od reszty świata. - I opisaniu tego trudno uchwytnego "coś" poświęcony jest cały utwór. W filmie też sporo tego zostało.

„Czy liturgia ta ma być obecna w wielu parafiach?” – pytali niedawno dziennikarze reprezentującego Papieża kard. Castrillon Hoyosa, celebrującego pierwszą od 39 lat Mszę „trydencką” w katedrze westminsterskiej. „Nie, nie w wielu – odparł Kardynał. – We wszystkich!”

Czternastoletniej dziewczynce, zaskoczonej swoją ciążą i borykającej się z niezrozumieniem najbliższych, wpływowe medium i autorytety naszego państwa wręczyły kwit na aborcję i bilet do kliniki, w której ministerstwo zdrowia znalazło lekarzy nie mających wątpliwości.

Episkopat Polski stopniowo wycofywał się z debaty o Polsce, wydając pytyjskie komunikaty - natomiast poszczególni biskupi stawali się patronami i zakładnikami swych ulubionych środowisk: jedni mieli za to okienko w „Wyborczej”, a drudzy oklaski na pielgrzymkach Radia Maryja.

Gdy w roku ubiegłym Prezydent Kaczyński i jego brat, Premier Kaczyński przeciwdziałali wzmocnieniu ochrony życia w Konstytucji, chętnie powoływali się na hipotetyczny przykład "czternastolatki"...

Benedykt XVI jest kimś w rodzaju nonkonformistycznego tradycjonalisty – a więc nie tyle konserwatystą nawołującym do przysłowiowego „zachowania tożsamości”, lecz właśnie dziedzicem Apostołów zdających sobie sprawę, że wiara jest konieczna do zbawienia dla wszystkich, a żyje tylko wtedy, gdy jest przekazywana.

Mamy więc nadal modlić się o nawrócenie żydów, a znaczenie Chrystusa jako Zbawiciela wszystkich zostało zaznaczone nawet mocniej niż w dawniejszych tekstach, jakby w odpowiedzi na wątpliwości rozsiewane przez zwolenników tezy o "osobnej drodze żydów".

No więc jednak stało się: PiS przegrał, i to przegrał wyraźnie, mocno, bez wątpliwości. To nie była już moja drużyna - a jednak jest to partia, którą do dziś uważam za lepiej dostosowaną do Polski, lepiej niż PO, które dziś świętuje potężny sukces wyborczy.