Cóż dopiero gdybać o potencjalnym elektoracie, gdy w początkowej fazie widać same trudności. Najbardziej prawdopodobne i najmniej korzystne zarazem, będzie wystawienie wielu list, z których żadna nie osiągnie wyniku gwarantującego mandaty. Brak czynnika zjednoczeniowego powoduje rozbicie partii prawicowych, a w konsekwencji ich marginalizację. Porażka w bieżącym roku będzie niesłychanie trudna do uniknięcia.

Obrońcy Europy zwani dziś „eurosceptykami”, mają naprzeciw siebie przygniatająco większą liczebnie armię wyznawców postępu sprzymierzonych w sojuszu antykatolickim z mahometanami, którzy szturmem podbijają pokojowo całą Europę. W najbardziej drastycznych przypadkach wystarczy podłożyć kilka bomb i nowocześni ludzie, o mentalności strusi wybierają komunistyczny rząd.

Stosując porównanie można powiedzieć, że zgoda na autonomię jest tym samym dla państwa czym dla społeczeństwa legalizacja "małżeństw homoseksualnych". Region autonomiczny ogłaszający po jakimś czasie niepodległość jest tak samo logiczny jak "małżeństwa homoseksualne" otrzymujące prawo adopcji dzieci. Jest tylko jeden pocieszający fakt.

Uświadamiając sobie dzisiejszy triumf demokracji i niemożność zmiany ustroju, należy działać w jego ramach w ten sposób, aby Konserwatyści mieli szansę rozsadzić demoliberalne status quo od środka. Zachowując realizm sytuacji nie należy zbaczać z obranego kursu i dostępnymi środkami kierować się w stronę ładu, który demokracja haniebnie pogwałciła.

Hasło osławionej SS jest nadal skutecznym wabikiem na łaknące opieki socjalnej leniwe masy. Prawie wszystkie demokratyczne wybory wygrywa ten, kto najbardziej zbliży się do komunistycznej retoryki rozdawnictwa, tudzież "dystrybucji dóbr". Demokracja jest skazana na socjalizm, gdyż tego pragnie większość ludzi.

Niemcy są rozgrywającym i arbitrem Nowego Imperium, zbudowanego na fundamentach podatku i aborcji. My natomiast jesteśmy prowincją, która powinna wykonywać wytyczne brukselskiej centrali i - jak mawiał europejski przyjaciel Polski – „siedzieć cicho”. Smutnym jest fakt, że osoby pełniące najważniejsze funkcje traktują swoją Ojczyznę jak kobietę lekkich obyczajów.

W Polsce zdecydowana większość mieszkańców deklaruje swój katolicyzm. Świadomy katolik nie może być demokratą. Między katolicyzmem a demokracją zachodzą same sprzeczności. Katolicyzm stoi na stanowisku, że porządek i autorytet to elementy niezbędne do prawidłowego funkcjonowania wszelkich społeczności. Plebejski ustrój czyli ludowładztwo jest natomiast mieszaniną anarchii i wszechogarniającej głupoty prowadzącej do zubożenia moralnego i zwycięstwa relatywizmu w społeczeństwie

Czekam na chwilę gdy przeczytam, że zaszczytnym mianem TW Realisty został obdarzony Prymas Stefan Wyszyński , który jak się okazał głosował na Bieruta i zawierał pewne kompromisy z władzami komunistycznymi. I to jest właśnie istota realizmu politycznego – działanie nakierowane na osiągnięcie korzyści dla Narodu czy Kościoła, nawet pomimo przytłaczających okoliczności.

W przyszłym roku odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego, instytucji Wspólnoty Europejskiej, która nie ma większych uprawnień. Pomijając ten fakt, z punktu widzenia polskiej racji stanu, czyli - w omawianym zakresie - pozycji antyunijnych, warto zrobić wszystko, żeby znalazło się tam jak najwięcej ludzi Prawicy.

Unia jako misternie planowane socjalistyczne imperium kontrolujące każdego z osobna i wszystkich razem jest spełnieniem snów klakierów Wielkiego Brata, i dlatego wymaga odrzucenia.