Absurdalność tego świata

Żyjemy w świecie coraz większych paradoksów, które powinny zmuszać nas do zastanowienia nad kondycją tego świata a tym czasem przez większość globu pozostają często ignorowane lub traktowane za coś oczywistego. I tak w tym samym czasie kiedy w USA ludzie umierają z przejedzenia to w Afryce ludzie umierają z głodu. Kiedy w jednych krajach zwierzęta zrównuje się w prawach z ludźmi w innych ludzi traktuje się jak zwierzęta.

A propos zwierząt to psy i koty adoptuje się teraz tak samo jak dzieci z domu dziecka. Legalizuje się związki już nie nawet dwóch mężczyzn a trzech czy czterech. Chłopców przebiera się w przedszkolach za dziewczynki a im z kolei każe bawić się samochodami zamiast lalek. Mężczyźni noszą kobiece stroje a kobiety piją, palą i klną jak faceci. Za zabicie psa można trafić do więzienia a dzieci proponuje się zabijać w imię prawa.

Iran który od kilku wieków nie najechał na żadne państwo uchodzi za światowego agresora a USA które tylko w ciągu ostatniego półwiecza dokonało co najmniej kilkunastu agresji na inne państwa uchodzi za wzór demokracji, walki o prawa człowieka i strażnika światowego ładu. W narkotykach, celem ich legalizacji, doszukuje się wartości leczniczych. Wyznawać możesz każdą nawet najbardziej absurdalną i szkodliwą religię byleś nie był katolikiem. Europa chętnie dołoży do budowy meczetu ale lepiej żebyś nie obnosił się z krzyżykiem.

Krowy w europejskich oborach mają prawo do mniejszego natężenia hałasu niż mieszkaniec Warszawy. Złodzieje są sędziami a więźniom przysługuje lepsza racja żywnościowa niż choremu w szpitalu. Komornik to biznesmen dbający przede wszystkim o jak największy zarobek dla siebie a nie egzekwowanie prawa z korzyścią dla społeczeństwa.

Patriotyzm to nazizm a kicz to dzieło sztuki. Zenek Martyniuk to rzekomo współczesny Grechuta i Niemen w jednym. Cygan żeby nie kojarzył się nam pejoratywnie nazwany zostaje Romem, w efekcie czego zaczyna mylony z nim Rumun oczywiście w pejoratywnym kontekście ale Rumun może być pejoratywnie kojarzony bo nie jest Cyganem nie podlega więc ochronie. Europejskie feministki są dyskryminowane przez europejskich mężczyzn ale zupełnie nie przeszkadza im stosunek do kobiet prezentowany przez muzułmańskich mężczyzn.

Organizacje pozarządowe walczą z dyskryminacją wobec homoseksualistów, którzy zbyt często według nich giną jako bohaterowie seriali. Jak donoszą badania jednego z amerykańskich uniwersytetów cukier, sól, kawa szkodzą zdrowiu podczas gdy badania innego amerykańskiego uniwersytetu dowodzą czegoś zupełnie przeciwnego. USA  największy baranek pokoju wydaje rocznie na zbrojenia więcej niż te trzy razem wzięte agresywne wilki w postaci Chin, Iranu i Rosji. II wojna światowa wybuchła przez Polskę bo ta prowokowała Hitlera.

Wszyscy i wszędzie powinni przepraszać Żydów za nazizm pomimo, iż to właśnie Żydzi udzielili Hitlerowi kredytów na zbrojenia odmawiając ich Polsce i faszyzm pomimo, że przywódca włoskich faszystów Benito Mussolini zdobył władzę dzięki masowemu poparciu jakie otrzymał od włoskich Żydów. Walczący o rzekomą demokrację KODomici zbierają się pod pomnikami Piłsudskiego aby walczyć z gwałceniem demokracji pomimo, iż ten gardził demokracją, sam był dyktatorem represjonującym opozycję z wykorzystaniem mordów, tortur i więzień.

Strażnik miejski chętnie wlepi mandat starszej pani sprzedającej polne kwiaty ale chuligana demolującego park ominie szerokim łukiem. Policjanta który, żeby wyrobić limit wlepionych mandatów w obawie przed utratą premii wlepi mandat sobie samemu. Nawoływanie do jedzenia owoców, warzyw i ryb morskich bo to zdrowo zapominając dodać że te frukty są przed sprzedażą nawet 10-krotnie pryskane a ryby chłoną metale ciężkie spływające rzekami do mórz.

Po blisko 10 latach remontu torowiska na trasie Warszawa-Łódź pociąg dalej jedzie dłużej niż przed wojną a tempo tego remontu było wolniejsze niż tempo budowy kolei transsyberyjskiej w XIX wieku. Bilet na pociąg Pendolino na porównywalnej trasie jest trzy razy droższy w Polsce niż w Czechach, pomimo tego że Czesi lepiej zarabiają.

Warszawa buduje drugą nitkę metra budowa zajmie pewnie 10 lat a przypomnę, iż pierwsze metro funkcjonujące w części kontynentalnej Europy zostało uruchomione w Budapeszcie pod koniec XIX wieku. Kraj który ma największe zasoby węgla w całej UE zamyka kopalnie i kupuje węgiel za granicą. MON sprzedawał infrastrukturę wojskową za grosze a teraz odkupuje od tych którym sprzedał za kilkakrotnie wyższą kwotę.

W ramach wyrównywania poziomów w całej UE, rolnicy z Polski czy Węgier otrzymują cztery razy niższe dopłaty ale każe im się rywalizować jak równy z równym na wspólnym unijnym rynku. Polska zdrowsza wieprzowina trafia do Danii gdzie sprzedawana jest jako duńska, do Polski zaś trafia duńska dużo gorsza ale tańsza i sprzedawana jest jako polska. Zadłużona z deficytem budżetowym Polska lekką ręką udziela kredytu państwu które istnieje już tylko na mapie i daruje dług państwu, które posiada jedne z największych zasobów ropy naftowej.

Kilkadziesiąt tysięcy Niemców w Polsce otrzymuje dotacje na swoją działalność a dwa miliony Polaków w dużo bogatszych Niemczech jest tego pozbawionych. Państwo dotuje organ prasowy mniejszości ukraińskiej pomimo tego, iż ta w tym organie neguje zbrodnie ludobójstwa ze szczególnym okrucieństwem na narodzie polskim i nawołuje do odebrania Polsce Przemyśla. Polska strzeże litewskiej przestrzeni powietrznej pomimo tego, iż ta sama Litwa traktuje litewskich Polaków z pogardą próbując ich wynarodowić.

Żyje się lepiej choć coraz więcej ludzi popełnia samobójstwa i leczy się z depresji. Dzieciom kupuje się coraz więcej wymyślnych zabawek choć poświęca im jednocześnie coraz mniej czasu. Ludzie zamiast ze sobą spędzać czas spędzają go przed komputerem albo z telefonem w ręku. Ludzie zamiast czytać wolą oglądać obrazki. W szkołach kiedyś najgorsi uczniowie starali się równać do najlepszych a dziś ci najlepsi mają równać do tych najsłabszych. Tyle się mówi o dbałości o środowisko naturalne ale mleko z Pomorza wozi się na Śląsk a to ze Śląska na Pomorze. Składniki do wyprodukowania jogurtu pochodzą z czterech państw choć mogły by pochodzić z jednego.

Absurdalność jak widać nie była jedynie domeną PRLu, dzisiejszy świat nie jest mniej absurdalny od tamtego a gdyby żył mistrz Bareja to nakręciłby pewnie wiele kolejnych filmów obrazujących fazę schyłkową naszej cywilizacji.

na ile punktów oceniasz?: 

Twoja ocena: brak
5
Ogólna ocena: 5 (głosów: 14)

Tematy: 

Dyskusja

oto Eowina

Wygląda na to, że ortografią też logika braci starszych

rządzi.
Artykuł bardzo dobry, bo faktycznie tyle absurdów jest w naszym świecie i przyjmujemy je bez większego oporu.

oto wzl

Globalizm

to się nazywa globalizm

To nie globalizm, to marksizm kulturowy. Antonio Gramsci się kłania.

oto baba jag

Coś takiego jak marksizm kulturowy

to ściema. Marks zajmował się ekonomią i miał bardzo dużo racji. To jest nic innego jak neofaszyzm czyli trockizm. Manifest z Ventotene jest dużo bardziej niebezpieczny niż te pierdoły o jakimś marksizmie.

oto Eowina

Nic tak absurdów świata nie tłumaczy,

jak zaszeregowanie ich do jakichś tam - izmów. Jak już się to zrobi, to wszystko jest jasne. (Czyli nowy absurd.)

oto antyPOPiS

Mamy i globalizm i marksizm

Mamy i globalizm i marksizm kulturowy, a przedwszystkim mamy schylek pewnej rownowagi cywilizacyjnej. Mieszanie antagonizmow nie daje wartosci dodanej, tworzy niekontrolowalna mieszanke wybuchowa.

oto Krzych Adam

Widzę w tym spieranie się nie o realne sprawy.

A raczej o jakies mało istotne szczegóły. Jedni pisza globalizm, inni marksizm kulturowy, jeszcze inni piszą o Antonio Gramscim, czy Altiero Spinellim, albo o szkole frankfurckiej.

A to jest jak z krokodylem, który płynie powolutku z prądem w stronę ofiary tak jak jakiś pień drzewa. Nad wodą widać tylko czubek głowy z oczami, dalej widać część grzbietu, a jeszcze dalej fragment ogona. Ale to wcale nie jest tak, że to jakieś trzy oddzielne całości spływają w dół rzeki odrębnie od siebie. To w dalszym ciągu jest ten sam krokodyl z paszczą pełną zębów.

oto Qba

Pewnie przyszła wojna

Pewnie przyszła wojna przetrzebi solidnie szeregi zwichrowanego świata (jeśli nie zrobi tego już demografia). Tak a propos zwierzątek, to Kanada zalegalizowała zaspokajanie swoich hmmm... potrzeb np. za pomocą pieska i nie jest to w świetle prawa znęcaniem się nad zwierzętami. Zamieściłbym specjalnie przerobioną na tą okazję flagę Kanady, ale siły wyższe blogosfery mogłyby nie spojrzeć na to łaskawym okiem.

oto Krzych Adam

Bez przesadyzmu.

Sąd Najwyższy Kanady jedynie stwierdził, iż próba zakwalifikowania pewnego konkretnego przypadku skłonienia psa przez właściciela do dokonania seksualnego aktu z pasierbicą tego właściciela nie jest zgodna z defiinicją czynu lubieżnego ze zwierzęciem o jakiej mówi kanadyjskie prawo. Sąd niczego nie zalegalizował. Nie rozpatrywał też, czy ten konkretny przypadek powinien być włączony do tej definicji, czy nie. Sąd wystrzegał się stanowienia prawa. To należy w Kanadzie do władzy ustawodawczej.

oto gość

Ciekawe jaka cene swiat

Ciekawe jaka cene swiat zaplaci za powrot do normalnosci? Na pewno powrot bedzie krwawy i o kosztach lepiej nie myslec, bo by czlowiek naprawde zwariowal z rozpaczy.

oto baba jag

gratuluje stawiaczom minusów

ale marksizm kulturowy to mniej więcej to samo co nazizm kulturowy, czy islam ekonomiczny.

III — Powojenne zobowiązania — Reforma społeczna
Wolna i zjednoczona Europa jest konieczna do umocnienia współczesnej cywilizacji, dla której epoka totalitaryzmu reprezentowała stagnację. Koniec tej ery spowoduje natychmiastowe ożywienie historycznego procesu walki ze społecznymi nierównościami i przywilejami. Wszystkie stare konserwatywne struktury które utrudniały ten proces upadną lub będą w stanie zapaści. Ten kryzys musi być wykorzystany z decyzjami i odwagą.
Aby odpowiedzieć na nasze potrzeby, europejska rewolucja musi być socjalistyczna, to znaczy, mieć za cel wyzwolenie klasy robotniczej i stworzenie dla niej bardziej humanitarnych warunków życia. Jednakże podejmowane kroki nie mogą być kierowane czysto doktrynalną zasadą, zgodnie z którą prywatna własność materialnych środków produkcji musi zostać zniesiona i można ją tolerować jedynie chwilowo w momencie osiągania celu. Pierwszą, utopijną formą wyzwolenia spod jarzma kapitalizmu, jaką głosili robotnicy, była ogólna kontrola stanu gospodarki. Osiągnięty cel nie przyniósł oczekiwanych wyników; przeciwnie, powstał system w którym całe społeczeństwo podlegało biurokratom zarządzającym ekonomią.

Racjonalista.pl Strona 7 z 11

Prawdziwie fundamentalna zasada socjalizmu, gdzie powszechna kolektywizacja była niczym więcej niż pospieszną i błędną dedukcją, głosi, że to nie ekonomia ma dominować nad człowiekiem, ale raczej — jak siły Natury — musi być poddana człowiekowi, być przez niego sterowana i kontrolowana w najbardziej racjonalny sposób, tak żeby szerokie warstwy ludności nie stały się jej ofiarami.
Gigantyczne siły postępu, które rodzą się z indywidualnych interesów, nie mogą być tłamszone przez szarą nudę rutyny. W przeciwnym razie wystąpi ten sam nierozwiązywalny problem: jak pobudzić ducha inicjatywy stosując różne poziomy płac i przywilejów. Siły postępu muszą być nagradzane i rozbudowywane, muszą znajdować coraz szersze obszary rozwoju i zagospodarowania; jednocześnie winny być wzmocnione i udoskonalone bariery, które zapewniają najkorzystniejszy dla społeczeństwa kierunek ich działania.
Prywatna własność ma być likwidowana, ograniczana, korygowana albo rozszerzana w zależności od sytuacji, nie zaś dogmatycznie, dla zasady. Wskazówka ta jest naturalnym elementem kształtowania europejskiego życia gospodarczego, wolnego od koszmarów militaryzmu lub krajowej biurokracji. Irracjonalne rozwiązania trzeba zastąpić racjonalnymi, także w świadomości klasy robotniczej. Opisując bardziej szczegółowo treść tej wytycznej, wskazując jednocześnie, że korzyść każdego punktu programu oraz sposób jego realizacji należy zawsze oceniać w odniesieniu do niezbędnego założenia, czyli jedności europejskiej, pragniemy podkreślić następujące aspekty:
(a) Przedsiębiorstwa, które muszą prowadzić działalność monopolistyczną a w związku z tym mogą wykorzystywać szerokie kręgi konsumentów, nie powinny pozostawać w rękach prywatnych właścicieli; na przykład przemysł energetyczny, czy branże, które trzeba utrzymywać dla wspólnego dobra, żeby przetrwały, potrzebują ochrony celnej, dotacji, preferencyjnych zamówień itp., (widocznym tego przykładem jest przemysłowy stalowy we Włoszech); to także te przedsiębiorstwa, które ze względu na wielkość nakładów inwestycyjnych oraz liczbę pracowników, czy znaczenie sektorowe, mogą szantażować różne instytucje państwa, narzucając im korzystną dla siebie politykę. Na przykład przemysł górniczy, instytucje bankowe czy producenci broni. W tym obszarze, nacjonalizacja winna być przeprowadzona na wielką skalę, bez względu na prawa nabyte.
(b) W przeszłości charakter własności prywatnej i prawo spadkowe umożliwiały gromadzenie bogactwa w rękach nielicznych, uprzywilejowanych członków społeczeństwa. W czasach rewolucyjnego kryzysu jest okazja majątek ten rozdzielić w sposób egalitarny i zlikwidować klasę pasożytniczą. Robotnikom należy zapewnić środki produkcyjne potrzebne do poprawy warunków ekonomicznych i osiągnięcia większej niezależności. W tym celu możemy rozważyć reformę rolną, gdzie ziemia zostaje przekazana rolnikom a tym samym ogromnie zwiększy się liczba właścicieli gruntów; reformę przemysłu, rozszerzającą prawo własności w sektorach nieznacjonalizowanych na pracowników poprzez zarządzanie spółdzielcze, udział w zyskach itd.
(c) Młodzieży ma być wspomagana wszelkimi koniecznymi w celu zredukowania do minimum różnic w pozycjach startowych na długiej drodze przed nimi. W szczególności szkoły państwowe powinny oferować skuteczne możliwości kontynuowania studiów, aż do najwyższego poziomu tym, którzy na to zasługują, zamiast tylko bogatym studentom; powinna być przygotowana w każdym sektorze edukacji zawodowej, w zakresie nauk humanistycznych, czy ścisłych liczba studentów odpowiadająca wymogom rynku pracy, tak by poziom średnich wynagrodzeń był zbliżony we wszystkich profesjach, chociaż w każdej z nich mogą występować różnice w zależności od indywidualnych możliwości.
(d) Dzięki nowoczesnym technologiom potencjał masowej produkcji artykułów pierwszej potrzeby jest niemal nieograniczony, daje możliwość zapewnienia każdemu, przy stosunkowo niskim koszcie społecznym, wyżywienia, noclegu, odzieży i minimum komfortu niezbędnego do zachowania poczucia godności. Solidarności ludzka zwrócona ku tym, którzy przegrali w wojnie ekonomicznej, nie powinna być okazywana w formie poniżającej dobroczynności, generującej takie samo zło jak to, któremu bezskutecznie usiłuje zaradzić. Powinna raczej polegać na działaniach, które bezwarunkowo zapewniają wszystkim godziwy poziom życia, nie osłabiając bodźca do pracy i oszczędzania. Wtedy nikt nie będzie zmuszony ze względu na biedę akceptować nieuczciwych umów o pracę.
(e) Klasy pracujące mogą być wyzwolone dopiero po spełnieniu warunków opisanych powyżej. Klas tych nie wolno pozostawiać na łasce ekonomicznej polityki monopoli związkowych, które przenoszą brutalne metody wielkiego kapitału do świata pracy. Pracownicy muszą raz jeszcze mieć swobodę wyboru swoich przedstawicieli, uzgadniając w grupowych negocjacjach warunki na jakich godzą się pracować, a państwo ma im zapewnić środki prawne, żeby warunki te były przestrzegane. Osiągnięcie takich przemian społecznych pozwoli na skuteczne przeciwstawienie się wszelkim tendencjom monopolistycznym. Powyższe zmiany są konieczne, żeby nowy porządek zyskał poparcie szerokiej rzeszy obywateli zainteresowanych jego utrzymaniem, a także by nadać życiu politycznemu wymiar wolności połączony z silnym poczuciem solidarności społecznej. Na takich podstawach swobody polityczne mogą mieć nie tylko formalne, ale i realne konkretne znaczenie dla wszystkich. Społeczeństwo będzie niezależne i wyposażone w wystarczającą wiedzę, żeby sprawować stałą i skuteczną kontrolę klasy rządzącej.
W tym momencie nie ma sensu rozwodzić się nad organami konstytucyjnymi; nie wiemy i nie jesteśmy w stanie przewidzieć w jakich warunkach będą tworzone i co miałyby regulować. Możemy tylko powtórzyć to, co już było powtarzane — potrzeba organów przedstawicielskich, uformowania prawa, niezależnego sądownictwa które zastąpi obecne w bezstronnym wdrażaniu praw wydanych przez wyższe instancje, wolnej prasy i zgromadzeń by opinia publiczna była oświecona i wszyscy obywatele mieli możliwość efektywnego uczestniczenia w życiu państwa. Tylko dwie kwestie wymagające dalszego, głębszego dookreślenia ze względu na szczególne znaczenie dla naszego kraju w tym momencie: relacja między Kościołem a państwem; jakość reprezentacji politycznej.
(a) Traktat, który ustanowił sojusz Watykanu z faszyzmem we Włoszech musi być bezwzględnie zerwany, żeby przywrócić czysto świecki charakter państwa i jednoznacznie zapewnić wyższość państwa we wszelkich sprawach cywilnych. Wszystkie wyznania religijne mają być jednakowo szanowane, a państwo nie może czynić między nimi żadnych różnic.
(b) Domek z kart zbudowany przez faszystowski korporacjonizm legnie w gruzach wraz z innymi aspektami państwa totalitarnego. Są tacy, którzy utrzymują, że z tego wraku można uratować materiał na nowy porządek konstytucyjny. Nie wierzymy w to. W państwach totalitarnych izby korporacyjne są prześmiewczym zwieńczeniem systemu policyjnej kontroli pracowników. Nawet jeśli byłyby one szczerym wyrażeniem woli różnych kategorii producentów, organy przedstawicielskie branż zawodowych nigdy nie powinny być upoważnione do zajmowania się kwestiami polityki ogólnej. W sprawach dotyczących gospodarki staną się narzędziami do gromadzenia władzy i przywilejów dla grup mających silniejszą reprezentację związkową. Związki prowadziłyby szeroko zakrojoną współpracę z organami państwowymi, wyznaczonymi do rozwiązywania problemów bezpośrednio dotykających daną grupę, ale jest absolutnie wykluczona możliwość przyznania im jakiejkolwiek władzy ustawodawczej, ponieważ spowodowałoby to coś w rodzaju feudalnej anarchii w życiu gospodarczym kraju i doprowadziło do ponownego despotyzmu politycznego. Wielu z tych, którzy w swojej prostoduszności uwierzyli w mit korporacjonizmu, mogą i powinny być angażowani przy odnawianiu struktur o podobnym przeznaczeniu. Ale muszą zdać sobie sprawę z absurdalności wspieranych przez nich rozwiązań. Korporacjonizm sprawdza się jedynie w formie nadanej mu przez państwa totalitarne, czyli do zrzeszania pracowników pod przywództwem liderów, którzy kontrolują każdy ich ruch w interesie klasy rządzącej. Rewolucyjna partia nie może być amatorszczyzną zorganizowaną w momencie decyzji. Jej organizacja powinna zacząć się już teraz, przynajmniej w zakresie kształtowania głównej filozofii politycznej, ustanowienia liderów i określenia wytycznych do pierwszych działań. Nie może stanowić różnorodnego zbiorowiska ludzi o rozmaitych przekonaniach, którzy połączeni są tylko doraźnym, tymczasowym sprzeciwem wobec czegoś, np. antyfaszystowską przeszłością czy aktywistów oczekujących upadku reżimu totalitarnego, którzy po osiągnięciu pożądanego celu gotowi są rozejść się każdy w swoją stronę. Rewolucyjna partia ma świadomość, że dopiero wtedy rozpoczyna prawdziwą pracę. Musi zatem składać się z ludzi, którzy są zgodni co do głównych problemów przyszłości
Jej metodyczna propaganda musi przeniknąć wszędzie tam, gdzie są ludzie krzywdzeni przez obecne rządy. Musi wykorzystać jako punkt wyjścia te problemy, które są źródłem największego cierpienia dla jednostek i klas i pokazać pokazywać ich związek z innymi problemami, a także jakie może być realne rozwiązanie. Ale spośród stopniowo rosnącej grupy sympatyków do ruchu należy rekrutować tylko tych, którzy uznali i przyjęli europejską rewolucję za główny cel swojego życia.
Dzień po dniu, z dyscypliną działania powinny być prowadzone; ich stałe i efektywne bezpieczeństwo powinno być zapewnione dyskretnie, nawet w sytuacjach najgroźniejszych konfliktów prawnych. Tak stworzy się solidna sieć pracowników, która nadaje spójność bardziej kruchej warstwie sympatyków. Krzewiąc doktrynę ruchu nie należy tracić żadnej okazji, ani ignorować żadnej grupy. Przede wszystkim jednak trzeba skoncentrować się na tych środowiskach, które są szczególnie ważne jako ośrodki szerzenia idei i rekrutacji agresywnych ludzi; przede wszystkim wobec dwóch grup społecznych, które są najbardziej wyczulone na bieżącą sytuację i które będą miały kluczowe znaczenie dla jutrzejszych okoliczności. To klasa pracująca i intelektualiści. Pierwsza to ci, którzy najmniej ugięli się pod batem reżimu totalitarnego i są gotowi zreorganizować swoje szeregi.

Racjonalista.pl Strona 9 z 11

Druga to intelektualiści, zwłaszcza młodzi, którzy czują się najbardziej stłamszeni psychicznie i przejęci odrazą wobec despotyzmu władzy. Inne klasy będą stopniowo wciągane do ruchu. Każdy ruch, który nie próbuje zjednoczyć tych grup jest skazany na bezpłodność. Ruch składający się z samych intelektualistów nie będzie miał siły potrzebnej do przezwyciężenia reakcyjnego oporu, nie będzie ufał klasie robotniczej i nie będzie miał jej zaufania. I chociaż kierowany demokratycznym sentymentem, łatwo może stracić pozycję w razie trudności związanych z uaktywnieniem się wszystkich klas przeciw robotnikom. To grozi odrodzeniem faszyzmu. Jeżeli natomiast ruch jest oparty tylko o proletariat będzie on pozbawiony klarowności myśli i wypowiedzi którą zapewnić mogą tylko intelektualiści, a jest ona niezbędna do prawidłowego zdefiniowana nowych dróg i obowiązków. Taki ruch pozostanie uwięziony w starej świadomości klasowej, będzie postrzegał każdego jako potencjalnego wroga i będzie staczał się w stronę doktrynalnych komunistycznych rozwiązań.
Kryzys rewolucyjny to właściwy moment na organizowanie i kierowanie siłami postępowymi, wykorzystując do tych celów wszystkie obywatelskie instytucje które powstają spontanicznie jak w gorącym tyglu z kipiącą rewolucyjną masą nie dla prowadzenia plebiscytów, ale raczej w oczekiwaniu na bycie poprowadzonym. Wizję i bezpieczeństwo tego, co musi być zrobione ruch czerpie nie z wcześniejszego uświęcania, wciąż nieistniejącej, woli ludu, ale ze świadomości reprezentowania najgłębszych potrzeb współczesnego społeczeństwa. W ten sposób formułuje wstępne przepisy nowego porządku. Na początek dyscyplinę w społeczeństwie adresowaną do nieuformowanych mas. Dzięki dyktaturze partii rewolucyjnej, tworzy się nowe państwo a wraz z nim nowa prawdziwa demokracja.
Nie należy obawiać się, że taki reżim rewolucyjny rozwinie się w odnowiony despotyzm. Może tak się zdarzyć, gdyby budowano społeczeństwo poddańcze. Od pierwszych swoich działań partia rewolucyjna musi konsekwentnie i z determinacją tworzyć warunki niezbędne dla wolności jednostki, warunki, w których wszyscy obywatele mogą realnie uczestniczyć w życiu państwa. To musi rozwijać się w kierunku pogłębiania zrozumienia i akceptacji nowego porządku w społeczeństwie, nawet jeśli pojawią się na tej drodze drugorzędne polityczne kryzysy. Będzie zatem zwiększał coraz bardziej możliwości funkcjonowania wolnych instytucji politycznych.
Nadszedł czas kiedy trzeba już wiedzieć jak pozbyć się starych obciążeń, jak przygotować się na nowy, nadchodzący świat, który będzie w dużym stopniu odmienny od tego, co mogliśmy sobie wyobrazić. Wśród starych, tych niezdolnych trzeba odsunąć na bok, wśród młodych rozbudzić nową energię. Dziś ci, którzy dostrzegli przyczyny obecnego kryzysu cywilizacji europejskiej poszukują się wzajemnie i zaczynają budować krosno na którym utkana zostanie przyszłość. Dlatego gromadzą dziedzictwo pozostawione przez wszystkie te ruchy, których celem był rozwój i oświecenie ludzkości, a którym nie powiodło się, bo nie rozumiały jaki cel ma być osiągnięty, albo jak go osiągnąć. Droga przed nami nie jest ani łatwa, ani oczywista. Ale trzeba ją przebyć i tak się stanie!
Źródło: SPINELLI, Altiero; ROSSI, Ernesto. The Ventotene Manifesto. Ventotene: The Altiero
Spinelli Institute for Federalist Studies, [s.d.]. p. 75-96.

Nazwisko tego Pana wyryto nad drzwiami do "parlamentu europejskiego". Budowa Europy trockistowskiej, a nie marksistowskiej trwa od wielu lat. Jeżeli jednak przyjmiemy, że

jak pisał Amerykański trockista James Patrick Cannon, w wydanej w 1942 roku „Historii amerykańskiego trockizmu” pisał, „trockizm nie jest nową doktryną, ruchem, ale renowacją, odrodzeniem prawdziwego marksizmu, który był postulowany w czasie rewolucji rosyjskiej i w pierwszych dniach Międzynarodówki Komunistycznej”.
to marksizm kulturowy to ściema w celu zakamuflowania autora prawdziwej doktryny wcielanej w życie.
Z drugiej strony na pewnym muralu stoją obok wszyscy najważniejsi Trocki , Engels i Marks

Twój komentarz?

Filtered HTML

  • Allowed HTML tags: <a> <em> <i> <strong> <b> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <center> <h1> <h2> <h3> <h4> <h9> <img> <font> <hr> <span> <bgcolor> <del> <iframe> <span>
  • Youtube and Vimeo video links are automatically converted into embedded videos.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.